προς τα μέσα

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
από Stratos Hlios την Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010 στις 4:15 μ.μ.
Στις αρχές των εσωτερικών προσπαθειών μου δεν καταλάβαινα καν τι πάει να πει (προς τα μέσα) καθώς τα στοιχεία που καθόριζαν την εμπειρία μου ήταν νοητικά, δηλ. επηρεαζόμουν από εμμονές του παρελθόντος από τις φιλοσοφικές ή επιστημονικές θέσεις ακόμα και για την άποψη που είχα για τον Θεό. Μου ήταν πολύ δύσκολο, εκτός ομάδος να προσδιοριστώ στην απ’ ευθεία αίσθηση του (εγώ είμαι ) που μπορείς να νιώσεις και να βιώσεις εκείνη τη στιγμή μέσα σου, μέσα στο σώμα σου. Έτσι με την θέληση μου και τις εξηγήσεις από άλλους που είχαν προχωρήσει στον δρόμο αυτό, συνέχιζα τις προσπάθειές μου και άρχισα να αντιλαμβάνομαι βαθμιαία το περιεχόμενο της στροφής προς τον εαυτό.
Έτσι για να προχωρήσει κανείς τον δρόμο αυτό, πρέπει να γαντζωθεί στην αίσθηση του σώματός του, έπειτα στην αίσθηση από τις εσωτερικές του διάφορες ενέργειες που δημιουργούνται συνειρμικά από τα εξωτερικά ερεθίσματα, βέβαια στην αρχή της εργασίας (διπλής προσοχής) είναι λίγο δύσκολο να ελεγχθούν, διότι παρασυρόμαστε την κάθε στιγμή από το περιβάλλον μας, και από όσα καταγράφουν οι αισθήσεις μας, με αποτέλεσμα η προσοχή να είναι μονίμως κολλημένη στις σκέψεις μας, στις συνηθισμένες φιλοδοξίες ή στις θεωρίες για τον θεό ακόμα τι είναι πνευματική ανάπτυξη ή συνείδηση.
Αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος, κατά την γνώμη μου, για την συνειδητότητα, να βρει τρόπο να σταματήσει τις σκέψεις του (την φτώχεια του πνεύματος ), για να του περισσέψει ενέργεια για να μπορεί να διαχειριστεί την προσοχή και να την εστιάσει στην εσωτερική του Αλήθεια όλων αυτών που συμβαίνουν μέσα του από μόνα τους, χωρίς καμία εγωιστική παρέμβαση, δηλ. βιωματικά να παρατηρεί τις εντάσεις και να διαπιστώνει τις αγκυλώσεις στο σωματικό, συναισθηματικό και νοητικό κόσμο των ψευδαισθήσεων, και να μπορεί να μιλάει γι’ αυτά μόνο μέσα στην ομάδα, έτσι δημιουργείται μια αντικειμενική ορολογία που είναι απαραίτητη για την εξέλιξη και παράλληλα καίς πολλά άχρηστα (ψεύτικες εικόνες ) και με την φωτιά αυτή μπορεί όποιος έχει θέληση να λιώσει τα πολλά εγουδάκια του για να δημιουργήσει ένα ΕΓΩ.
Αυτός είναι ο στόχος της εσωτερικής προσπάθειας, να βιωθεί η εσωτερική σου Αλήθεια που σε οδηγεί σε υπερβατικές εμπειρίες, δηλ. να νιώσεις τον εσωτερικό και εξωτερικό σου κόσμο να διευρύνεται σε όλα τα επίπεδα, και η αντίληψη αυτής της διεύρυνσης είναι μόνο βιωματική. Και είναι αδύνατον να έχει κανείς τέτοιες εμπειρίες απλά και μόνο επειδή θέλει να πείσει ένα εγωιστικό κομμάτι του εαυτού του ακόμα και το περιβάλλον του, όσο επιστημονική ή καλοπροαίρετη διάθεση και να έχει, διότι τέτοιες εμπειρίες δεν έρχονται μόνο για να ικανοποιηθεί το δικό μας θέλημα, αλλά όταν συντονιστείς με τις ανώτερες δυνάμεις του θεού ή του κόσμου τότε εκδηλώνουν μέσα από εσένα το δικό τους θέλημα!!!.

Μου αρέσει! · Σχολιάστε · Κοινοποίηση
Αρέσει σε 4 άτομα.
Stasou Mugdala πολυ ωραιο!...ετσι συμβαινει συχνα και ο δρομος ανοιγει και για εμας! απο καποιον αλλον ανθρωπο! οταν αντιληφθουμε οτι η σταση του μεσα στην κοινωνια μας ειναι καπως διαφορετικα απο τη δικη μας και θελουμε να μαθουμε ...τοτε εχουμε κανει το πρωτο βημα ...θελουμε να μαθουμε...αυτη η θεληση ειναι που μας αλλαζει. οπως πολυ σωστα το λες .τοσο συχνα, φιλε Στρατο.
Χθες στις 3:52 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1 άτομο
Dimitris Okintanoh Αγαπητέ φίλε Στράτο καλά το πας. Αυτό που θέλω να σου πω είναι πως δεν καίμε τα πολλά εγώ για να αποκτήσουμε ένα μόνιμο ΕΓΩ.. αλλα καίμε τα εγώ με το φως της συνείδηση που την περιγραφώ ως «επίγνωση της αίσθησης της σιωπηλής ευδαιμονικής παρουσίας της ιδίας της Ουσίας μας».

Όταν καθαρίζουμε από τα εγώ μένει η συνείδηση ως αυτό που είναι. Η συνείδηση δεν είναι ένα ΕΓΩ που έχει ένα διαρκές κέντρο βαρύτητας.

Είναι αναγκαίο στην εσωτερική δουλεία να μπορούμε να διακρίνουμε μεταξύ Ουσία-συνείδησης ,εγώ και προσωπικότητας. Υπάρχει κάτι που πολύς κόσμος δεν γνωρίζει.

Έχουμε ένα ποσοστό ελεύθερης Ουσίας-συνείδησης περίπου3% και όλο το άλλο 97% βρίσκεται φυλακισμένο λόγο ταύτισης με κάποιο εγώ.

Αυτό που πραγματικά κάνουμε αποκτώντας επίγνωση της παρουσίας μας.. όχι μόνο της αίσθησης του σώματος ,αλλα της αίσθησης του παρατηρητή ..είναι να ενεργοποιούμε αυτό το ελεύθερο ποσοστό και να παράγουμε συνειδησιακή ενεργεια η όποια είναι δυνατόν να φτάσει στην Αυτοσυνείδηση.

Μεσα από αυτό το ελεύθερο ποσοστό της συνείδησης που ενεργοποιούμε και ανάλογα το βαθμο.. έχουμε την επίγνωση της παρουσίας μας.

Αυτή κοιτά και δεν απομακρύνεται από αυτό που αυτή είναι. Μετά από αυτό έχουμε διαιρεμένη προσοχή. Η μια προσοχή κατευθύνεται ως προς τα έξω και η άλλη κοιτά αυτά που συμβαίνουν στον ψεύδη ψυχολογικό εαυτό.

Έτσι έχουμε, Επίγνωση και δεν χρειάζεται να απορρέει προσοχή για να έχουμε επίγνωση. Μετά έχουμε διπλή προσοχή. Επίσης πρέπει να μπορούμε να δούμε πως τα εγώ δρουν στα 5 ψυχολογικά κέντρα όπως είναι το διανοητικό, το κινητικό, το συναισθηματικό, το ενστικτώδες, και το σεξουαλικό.

Μετά πρέπει αυτά τα κέντρα να έρθουν σε ισορροπία και να μην κλέβει το ένα κέντρο την ενεργεια του άλλου. Αυτό στην Αλχημεία λέγετε η λεύκανση της πέτρας. Έχει και συνέχεια αλλα μια αλλα φορά.

Να είσαι καλά. Χαίρομαι για εσένα.