επιστήμη [epistími]

η ορθολογική και μεθοδική έρευνα του επιστητού και το σύνολο των συστηματοποιημένων γνώσεων που προέρχονται από αυτή

• επιστήμη η [epistími] Ο30 :
  
  α.
  
  η ορθολογική και μεθοδική έρευνα του επιστητού και το σύνολο των συστηματοποιημένων γνώσεων που προέρχονται από αυτή:
  
  Δημιουργία / εξέλιξη / πρόοδος / παρακμή της επιστήμης.
  
  Σχέσεις επιστήμης και φιλοσοφίας / τεχνολογίας / θρησκείας.
  
  Επιτεύγματα / εφαρμογές της επιστήμης.
  
  || σύνολο επιστημόνων:
  
  Tι λέει για το θέμα αυτό η ~;
  
  β.
  
  κάθε κλάδος της επιστήμης όπως αυτή έχει διαιρεθεί ιδίως με βάση το αντικείμενο που ερευνά:
  
  H ιατρική / νομική / μαθηματική / γεωπονική / θεολογική ~.
  
  Σπουδάζω μια ~, φοιτώ για να αποκτήσω γνώσεις γύρω από αυτήν. Aσχολούμαι με μια ~, είμαι επιστήμονας, ερευνητής κτλ. H ορολογία μιας επιστήμης.
  
  γ.
  
  (συνήθ. πληθ.) για επιστήμες με κοινά στοιχεία, ιδίως με κοινό αντικείμενο:
  
  Διαίρεση των επιστημών.
  
  Φυσικές / κοινωνικές / ιστορικές / πολιτικές / ανθρωπιστικές επιστήμες. Επιστήμες του ανθρώπου. Kαθαρές επιστήμες, που δεν έχουν καμία πρακτική εφαρμογή.
  
  ANT εφαρμοσμένες επιστήμες.
  
  Εμπειρικές / απόκρυφες* επιστήμες.
  
  δ. (προφ.) ως υπερβολικός χαρακτηρισμός για ορισμένη δραστηριότητα ή σύνολο εμπειρικών γνώσεων:
  
  H μαγειρική δεν είναι απλό πράγμα· είναι αληθινή ~. ΦΡ ανάγω* κτ. σε ~.
  
  -
  
  [λόγ. < αρχ. ἐπιστήμη & σημδ. γαλλ. science, sciences (πληθ.) < λατ. scientia μτφρδ. του αρχ. ἐπιστήμη]

  Πριν από 2 δευτερόλεπτα · 
• 

  δημήτριος ρεζαϊ κουλόγλου http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B7+&dq

  Πριν από 2 δευτερόλεπτα ·