postΜΕΤΑ Theoretical philosophical psychology

clinical philosophy κλινική φιλοσοφία Filosofia clínica , scholar google "θεωρητικη ψυχολογια" "φιλοσοφικη ψυχολογια", scholar google "Theoretical philosophical psychology", postpsychology, metapsychology, ΜΕΤΑΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, Μεταψυχολογία, POST Theoretical philosophical psychology, θεωρητικη φιλοσοφικη ψυχολογια, Theoretical philosophical psychology, φιλοσοφικη ψυχολογια, philosophical psychology, θεωρητικη ψυχολογια, Theoretical psychology, META Theoretical philosophical psychology, postΜΕΤΑpsychology, postΜΕΤΑ Theoretical philosophical psychology, νοοόντι

scholar google

scholar google
  1. Μηχανή αναζήτησης ελληνικών ψηφιακών βιβλιοθηκών http://openarchives.gr/
  2. Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών (EAΔΔ) http://phdtheses.ekt.gr/eadd/

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

love dance

From Φ

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Mary Whiton Calkins

ΑναΚΟΙΝΟθηκε απο Ανώνυμος ΤΩ 4:05:00 π.μ. ΟΜΑΔΑ θεματων
Mary Whiton Calkins
Mary Whiton Calkins

§

Mary Whiton Calkins


by Jenn Bumb


INTRODUCTION

Mary Whiton Calkins, whom is best known for two things: becoming the first woman president of the American Psychological Association and being denied her doctorate from Harvard. However, these two aspects only make up a small portion of what she accomplished in her life. Her entire life was dedicated to her work, especially the development of her "psychology of selves." She founded an early psychology laboratory and invented the paired-associate technique. She passionately delved into the new field of Psychology but also was highly active in the field of Philosophy. She was not deterred by being a woman and used her struggles to gain a voice to speak out against women's oppression.

EARLY LIFE

Mary Whiton Calkins was born on March 30, 1863 in Hartford, Connecticut. Her father was Wolcott Calkins and a Presbyterian minister. She was from a close knit family, especially to her mother, and the eldest of five children. In 1880, when she was seventeen, she moved to Newton, Massachusetts where her family built a home that she lived in the rest of her life. Her father, knowing the education that women received, decided to design and supervise Mary's education. This enabled her to enter Smith College in 1882 with advanced standing as a sophomore. However, in 1893, an "experience which permanently influenced her thinking and character" occurred with the death of her sister Maude. The following academic year she stayed home and took private lessons. She reentered Smith College in the fall of 1884 as a senior and graduated with a concentration in classics and philosophy.
In 1886 her family went to Europe for sixteen months. This is where she broadened her knowledge of the classics. Upon returning to Massachusetts her father arranged an interview for Mary with the President of Wellesley College, a liberal arts college for women that was a few miles from their home. She was offered a position there as a tutor in Greek and began teaching in the fall of 1887. Mary remained in the Greek Department for three years. However a professor in the Department of Philosophy noticed her talent of teaching. He discussed with Mary the position needed to teach the new field of Psychology, which was still a sub discipline of Philosophy. Due to the scarcity of women in that era it made it realistic to see her potential and offer her the position. The motto for the time was to "find the right person and preparation can be discussed later."

EDUCATIONAL SETBACKS

The only requirement that the professor had was that Calkins study for one year in a Psychology program. However, she faced two problems meeting this condition. The first being that there were few psychology departments in 1890. Secondly, getting admitted to these places that did offer the program was highly unlikely since she was a woman. Her first consideration was to study abroad. An instructor at Smith told her that her best chance was to try obtaining "private instruction in psychology and philosophy at any of the German universities outside of Zurich" (Furumoto, 1980). However, another instructor told her that would be a good idea "if ladies had been allowed the same privileges as men" (1980). Calkins formally dismissed going to Germany when she received a letter from a woman student attending the University of Gottingen which stated, "I wish I might encourage you; but past experience has proved to me the utter uselessness of trying to enlighten the authorities, at least, in our generation."
Once Calkins started looking at the United States she discovered that the University of Michigan, where she would be studying under John Dewey, and Yale, where she would be studying under G.T. Ladd, were promising. However, she received a letter from another woman student that dissuaded her. The letter stated, "Personally, I should be immensely glad if you would come. We might be able to get some delightful work together...By the way Prof. Ladd thinks you ought to have some lady with you at the lectures. If there were only one or two other girls who would come to join us, we could get a tremendous amount..."(1980). She decided against both universities, most likely because they were further away from home that she would like and they did not have a psychological laboratory.
However, one of the few universities that did have a laboratory was Harvard. Two professors their, William James and Josiah Royce, had sent Calkins letters inviting her to "sit-in" on their lectures on a strictly informal basis. When Calkins requested that she be allowed to sit-in on these lectures, President Eliot refused stating that her presence at these lectures would receive an angry reaction from the governing body at Harvard. However, Calkins father wrote a petition to Harvard requesting that his daughter be granted admission to these lectures. In addition the President of Wellesley College wrote a letter stating that Calkins was a member of their faculty and that this program suited her needs.
On October 1, 1890 Harvard approved the petition. Calkins was permitted to attend the seminars of James and Royce; however, it was noted in the university records "that by accepting this privilege Miss Calkins does not become a student of the University entitled to registration" (1980). Calkins began attending her first lecture with James that fall. When she arrived to her lecture she was fortunate enough to be the only person left in the class, therefore giving her a private tutoring session of sorts. In addition to taking classes with James and Royce, Calkins began studying experimental psychology under Dr. Edmund Sanford of Clark University.
In the fall of 1891, Calkins returned to Wellesley College as an Instructor of Psychology in the Department of Philosophy. In that same year she established a psychological laboratory at the college (1980).
At this time she was already planning on furthering her studies in Psychology and asked James, Royce and Sanford where they felt she should look into attending. Dr. Sanford made it clear in his correspondence that neither Clark or Johns Hopkins University were not prepared to offer fellowships for graduate education to a woman. William James wrote that Calkins "best opportunity would be served learning under Hugo Munsterberg at the University of Freiburg who had had a woman student a year ago" (1980). He informed her a month later that Munsterberg would be coming to Harvard the following year. Once again another petition was submitted, by Calkins, asking for permission to attend Professor Munsterberg's laboratory. In 1892, President Eliot of Harvard wrote, once again, that she would be permitted in his laboratory as a guest; but not as a registered student of the university.
During this period Calkins had been writing and conducting several experiments within the field of psychology. At this time she invented the paired-associate technique. This was a suggested classification of cases of associations. In her research Calkins originated a technical method for studying memory, later referred to as the method of paired associates. G.E. Muller refined the technique, and later Titchener included it in his Student's Manual, taking full credit for it. She continued to conduct research under Professor Munsterberg until October of 1894. At this time Munsterberg wrote to the President and Fellows at Harvard requesting that Calkins be admitted as a candidate for the Ph.D. On October 29, 1894, Harvard considered Munsterberg's request and refused.
In the spring of 1895, Calkins presented her thesis, An experimental research on the association of ideas. "At the examination, held May 28, 1895, before Professors Palmer, James, Royce, Munsterberg, Harris and Dr. Santayana, it was unanimously voted that Miss Calkins satisfied all customary requirements for the degree" (1980). In Harvard's records this communication was noted but not considered.

RESEARCH & ACHIEVEMENTS

In 1895, Calkins returned to Wellesley College where she was made an Associate Professor of Psychology and Philosophy and was promoted to Professor in 1898. She wrote hundreds of papers divided between the two disciplines. Calkins' writings encompass more than a hundred papers in professional journals of psychology and philosophy. She wrote four books, including, An Introduction to Psychology (1901); The Persistent Problems of Philosophy (1907), which went through five editions; and The Good Man and the Good (1918).
Throughout this period Calkins did work in both the fields of psychology and philosophy. For example, in the same year she published an analytic and experimental essay on association, she also published an article on the religiousness of children. Three years later her contribution to research on the attributes of sensation was published, along with a philosophical treatment of time as related to causality and to space. Her most influential work in philosophy, The Persistent Problems of Philosophy, appeared at the same time as some of her important psychological articles on the self (Strunk, 1972).
After 1900, Calkins' major contribution to psychology was the development of a system of self-psychology (Furumoto, 1980). Her own work in the field dealt primarily with such topics as space and time consciousness, emotion, association, color theory and dreams. Her theory held, in contrast to behaviorist views then in the ascendant, that the conscious self is the central fact of psychology. In the field of philosophy she acknowledged Royce's idealism as the chief influence leading her to her own system of "personalistic absolutism."
In 1905, Calkins was elected president of the American Psychological Association and the president of the American Philosophical Association in 1918. Her achievements brought her a number of honors in addition to the presidencies. In a 1908 list of leading psychologists in the United States, Calkins was ranked twelfth of the list (1980). Columbia University bestowed a Doctor of Letters degree on her in 1909 and Smith College a Doctor of Laws degree in 1910. Both Columbia and Smith also offered her positions on their faculty which she declined, partly because of the responsibility she felt to remain with and look after the welfare of her parents (1980).
In 1929, after a teaching career spanning forty-two years, Calkins retired from Wellesley College with the title of Research Professor. She planned on devoting her retirement to writing and enjoying the companionship of her mother, but less than one year later she was dead, the victim of inoperable cancer (1980).

SELF-PSYCHOLOGY

Two underlying forms of psychology in vogue at the time were "atomistic psychology" and the "science of selves." Calkins was the first to "discover" the psychology of selves. She called it a reconciliation between structural and functional psychology. Her first basic definition of her psychology is as follows:
"All sciences deal with facts, and there are two great classes of facts-Selves and Facts-for-the-Selves. But the second of these great groups, the Facts-for-the-Selves, is again capable of an important division into internal and external facts. To the first class belong percepts, images, memories, thoughts, emotions and volitions, inner events as we may call them; to the second class belong the things and the events of the outside world, the physical facts, as we may name them... The physical sciences study these common and apparently independent or external facts; psychology as distinguished from them is the science of consciousness, the study of selves and the inner facts-for-selves (cited in Strunk, 1972).
Calkins felt that her psychology could relate, if not directly but indirectly, within other current models of psychology. As Sigmund Freud's theory of psychoanalysis gained notoriety, she felt that self-psychology could interpret all the facts discovered by him. She wrote, "Self-psychology is finally at the core of every one of the psychoanalytic systems. Not only does the conscious ego play a role, if only a minor role, on the psychoanalytic stage, but even the unconscious closely studied turns out to resemble nothing so much as a dissociated self" (1972).
As psychological views moved on, Calkins theory became dissolved and rather dated. However, in 1937 Gordon Allport wrote Personality: A Psychological Interpretation. In this book he gave considerable credit and notoriety to Calkins ideas and self-psychology. However, in the third revision of his book, he dropped all references to Calkins. Since then most of Calkins' ideas and much of her work have been "swept under the rug."

WOMEN'S ISSUES

At the time in which Calkins was struggling to get her education she faced many setback because she was a woman. These experiences shaped many of her views on women's rights and cultivated her into somewhat of an advocate. In the 1890s, for example, she challenged the work of a colleague, Joseph Jastrow. In his study, he asked college students, both male and female, to write down one-hundred words as fast as possible. He found "that women repeat one another's words more than men" and "there is less variety among women than among men" (Furumoto, 1980). After analyzing these lists he concluded, "that the feminine traits revealed...are an attention to the immediate surroundings, to the finished product, to the ornamental, the individual, and the concrete; while the masculine preference is for the more remote, the constructive, the useful, the general, and the abstract" (1980).
Calkins was infuriated by his findings and responded that "if sufficiently extended, establish characteristic differences in the interests of men and women." However, she maintained that it was "futile and impossible to attempt a distinction between masculine and feminine intellect per se...because of our entire inability to eliminate the effect of the environment" (1980).
Another area that she opposed differentiation was the right to vote. In an address to a National Suffrage Convention at Baltimore, she maintained that: "the student trained to reach decisions in the light of logic and of history will be disposed to recognize that, in a democratic country, governed as this is by the suffrage of its citizens, and given over as this is to the principle and practice of educating women, a distinction based on difference of sex is artificial and illogical" (1980).
The most profound action against sexist attitudes that she rejected was her refusal to accept the offer of a Radcliffe Ph.D. In 1902, she and three other women who had done graduate work at Harvard, but were not eligible for a Harvard degree on account of their sex were recommended by Radcliffe and approved by Harvard as candidates for the degree of Ph.D. from Radcliffe College. Although she was urged by several colleagues to take the degree, she declined. She writes,
"I sincerely admire the scholarship of the three women to whom it is to be given and I should be very glad to be classed with them. I furthermore think it highly probably that the Radcliffe degree will be regarded, generally, as the practical equivalent of the Harvard degree and finally, I should be glad to hold the Ph.D. degree for I occasionally find the lack of it an inconvenience; and now that the Radcliffe degree is offered, I doubt whether the Harvard degree will ever be open to women. On the other hand, I still believe that the best ideals of education would be better served if Radcliffe College refused to confer the doctoral degree. You will be quick to see that, holding this conviction, I cannot rightly take the easier course of accepting the degree" (1980).
To this day Harvard has not issued any degree in honor of Mary Whiton Calkins and feels that there is "no reason to" award the degree.

§

Mary Whiton Calkins

From Wikipedia, the free encyclopedia
Mary Whiton Calkins
BornMarch 30, 1863
DiedFebruary 26, 1930
NationalityAmerican
OccupationPhilosopher, Psychologist
Known forFirst Women President of the American Psychology Association
Mary Whiton Calkins (1863–1930) was an American philosopher and psychologist. Calkins was also the first woman to become president of the American Psychological Association.

Contents

  [hide] 

[edit]Early life

Mary Whiton Calkins was born on March 30, 1863 in Hartford, Connecticut; she was the eldest of five children.[1] She moved toMassachusetts in 1880 with her family to live for the rest of her life; this is also where she began her education.[2] In 1882, Calkins entered into Smith College as a sophomore.[3] She studied for the year, but in 1883 with the death of her sister she took the year off from college and studied on her own.[4] She then returned to Smith College in 1884 to graduate with a concentration in classics and philosophy.[5]
Upon graduation, Calkins and her family took a sixteen month trip to Europe.[6] When she returned to Massachusetts, her father set up an interview with the President of Wellesley College, an all women’s college, for a tutoring job.[7] She worked as a teacher in the Greekdepartment for three years until a professor in the Psychology department took notice of Calkins’ excellent teaching and offered her a teaching position, as long as she studied psychology for a year prior to teaching.[8] Mary accepted the position and began to look for places to expand her knowledge of psychology.[9]
There were not many options for women at the time looking for a place to study and graduate with a degree in psychology. Calkins decided to take classes at Harvard Annex, taught by Josiah Royce.[10] Royce influenced Calkins to take regular classes through Harvard, taught byWilliam James, with males as her peers. The president of Harvard, Charles William Eliot, was opposed to this idea; a woman learning in the same room as a man.[11] With pressure from James and Royce, along with a petition from Mary’s father, Eliot finally gave in and allowed Calkins to study in the regular classes, with the stipulation that she was not to be a registered student.[12]
During the next year, Calkins worked alongside Edmund Sanford, of Clark University, to set up the first psychology lab at Wellesley College.[13] The next few years, Calkins continued to excel in the field of psychology, working on more graduate work. In 1894, Harvard was petitioned to admit Mary as a Ph.D. candidate; they declined.[14] She was then offered a Ph.D. from Radcliffe; however, she declined to accept it due to the lack of relativity it had towards her major studies.[15]

[edit]Achievements

Calkins published writings based on both philosophy and psychology.[citation needed] The Persistent Problems of Philosophy (1907) and The Good Man and The Good (1918) were two publications where she got to express her philosophical views.[citation needed] Calkins was interested in memory and later on the self.[citation needed] She spent many years trying to define the idea of the self, however concluded that she could in no way define the self. She stated that even though the self was indefinable, it was
a totality, a one of many characters... a unique being in the sense that I am I and you are you...
— [16]
Mary Calkins continued to work her way through the positions at Wellesley College; beginning as a professor of Psychology, becoming anAssociate Professor, followed by being a Professor, and finally having the title of Research Professor until she retired in 1929.[17] In 1905, Calkins was elected president of the American Psychological Association, following it with becoming the president of the American Philosophical Association in 1918.[18] Along with the honors of being named president, she was also offered a Doctors of Letters in 1909 from the University of Columbia and a Doctors of Laws in 1910 from Smith College.[19]

[edit]Dream research

When Calkins was tutored by Sanford, she was given the opportunity to conduct a research project that involved studying the contents of Sanford and her dreams recorded during a seven-week period.[20] She recorded 205 dreams and Sanford 170. While analyzing these dreams Calkins concluded that there was a “close connection between the dream-life and the waking-life."[21] Calkins research was cited by Sigmund Freud when he created his conception of the dream.[22]

[edit]Self-Psychology

One of her contributions to psychology was her system of self-psychology. In a time where there were several schools of thoughts, Calkins established the school of the ‘self-psychologist.’[23] Self-psychology was influenced by the works of James Baldwin and Josiah Royce, two people who influenced her during her studies at Harvard.[24] Calkins self-psychology explains that the self is an active agent acting consciously and purposefully.
While at Harvard, Calkins invented the paired-associate technique, a research method where colors are paired with numbers, and the colors are presented again for recall. In 1903, Calkins ranked twelfth in a listing of fifty top-ranked psychologists, an achievement that happened after James McKeen Cattell asked ten psychologists to rank their American colleagues in order merit.[25] In 1905 she was elected president of theAmerican Psychological Association and the American Philosophical Association in 1918. She was the first woman to hold a position in both societies. In 1909 she received an honorary degree from Columbia University and another one in 1910 from Smith. She was also the first woman elected to honorary membership on the British Psychological Association.[26] Calkins served as a faculty member at Wellesley College for forty years until she retired in 1929. Calkins died in 1930 after writing four books and over a hundred papers that are evenly divided between the fields of psychology and philosophy.[27] She is best known for her accomplishments within the field of psychology and her struggles to achieve. After being rejected for a degree from Harvard, Calkins continued to work and strive for equality.[28]

[edit]See also

[edit]External links

[edit]Notes

  1. ^ (Bumb, n.d.)
  2. ^ (Bumb, n.d.)
  3. ^ (Bumb, n.d.)
  4. ^ (Bumb, n.d.)
  5. ^ (Bumb, n.d.)
  6. ^ (Bumb, n.d.)
  7. ^ (Bumb, n.d.)
  8. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  9. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  10. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  11. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  12. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  13. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  14. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  15. ^ (“Mary Whiton Calkins”(b), n.d.)
  16. ^ (Calkins, 1930)
  17. ^ (DiFebo, n.d.)
  18. ^ (Bumb, n.d.)
  19. ^ (Bumb, n.d.)
  20. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p.59
  21. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59
  22. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59
  23. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58
  24. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59
  25. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58
  26. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58
  27. ^ Furumoto, L. (1990). Mary Whiton Calkins. In A. N. O’Connell & N.F. Russo (Eds.), Women in Psychology: A Bio-bibliographic Sourcebook(pp. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58
  28. ^ (Bumb, n.d.)

[edit]References


§
Categories: 

§

Mary Whiton Calkins

Psycology (1863 - 1930)
Mary Whiton Calkins was a pioneer in psychology. She was responsible for the creation of a method of memorization called the right associates method. She founded the psychology department at Wellesley College. She was the first female president of both the American Psychological Association (APA) in 1905, and the American Philosophical Association in 1918. She developed and advocated a self-based psychology, even as behavioral psychology began to dominate the field.
Calkins was born in Hartford Conn. in 1863, to German speaking parents from non-Germanic background (father was Welsh, mother was Puritan). She was the oldest of five children, all of whom seemed to do very well in school. Their parents encouraged their education, especially the study of languages and cultures. One source said that Reverend Calkins distrusted the traditional educational system and preferred boarding his children with French and German families. However, Calkins did graduate from high school in Newton Mass., and wrote a graduation essay entitled "The Apology Plato should have written: a vindication of the character Xantippi." This title is an indication of her interest in philosophy.
In the fall of 1882 Calkins entered Smith College at the sophomore level. Unfortunately, her sister's illness and subsequent death caused her to decide to study Greek at home the following year. However Calkins went back to Smith as a senior and, in 1885, graduated with a double major in the classics and philosophy. Afterwards, the Calkins family went on a years sojourn to Europe. While there, Calkins may have studied at the University in Leipzig. She spent some time tutoring her three younger brothers, which may be why she decided she would become a private Greek tutor upon her return. However, when she returned to the U.S. there was a change of plans.
Within a week of her return, Wellesley College asked Calkins to fill a temporary vacancy in their Greek department. She had been there for a year when they began talking about expanding their philosophy department to include the new, more experimental, less theoretical psychology that was beginning to break off from the field of philosophy. Although Calkins had no training in psychology, she was considered for the new position because of her interest in the subject and her success at Wellesley as a professor. In 1890 Wellesley finally offered Calkins the position, with the stipulation that she study psychology for a year.
Unfortunately, in 1890 there were very few places for a woman to do graduate work in psychology. Calkins looked into possibilities in Germany as well as Yale, Harvard, Clark and the University of Michigan. What she heard back from her mentors and other women was that most often women were not warmly received. Michigan was an exception, but she eliminated that possibility because of the lack of opportunity to study physiological psychology, which was very important to her. She decided to try to take classes at the Harvard Annex taught by Josiah Royce, a Harvard professor, because the Annex was not an official part of Harvard University. Royce, however, pushed her to try to attend regular Harvard classes because not all of his classes were available through the Annex and none of the courses taught by William James were. However, Charles Eliot, the president of Harvard, believed strongly that the two sexes should be educated separately. It was not until the pressure applied to him from both James and Royce was combined with a petition from Calkins father and a letter from the president of Wellesley College that Eliot finally conceded. Calkins would be allowed to attend James and Royce's seminars on psychology and Hegel, but it was officially stated that she would not be a student of the University entitled to registration.
During the following year Calkins also worked unofficially at the psychology laboratory at Clark University with Edmund Sanford. He also assisted Calkins in the creation of a psychology lab for Wellesley College, equipped with state of the art equipment. That psychology lab officially opened in 1891, the same year that Calkins began teaching psychology at Wellesley. After teaching for one year, however, she felt like she needed to do more graduate work. She was thinking about applying to study with Hugo M FCnsterberg in his laboratory in Germany when she found out that he was coming to Harvard. Calkins continued teaching while simultaneously studying with M FCnsterberg until 1894 when she studied full-time for a year. At that time M FCnsterberg petitioned Harvard to admit Calkins as a Ph.D. candidate, but was refused. The Harvard psychology department held an informal examination of Calkins, which she passed. In 1902 Calkins was offered a Ph.D. from Radcliffe, the women's equivalent to Harvard which was founded in 1894, but she refused, partially because it didn't exist for the majority of her studies.
In 1895 she returned to Wellesley as an associate professor, and in 1898 she became a full professor, a position she held until she retired in 1927.
Calkins was a prolific writer in both psychology and philosophy, publishing four books and over a hundred papers divided among the fields.
The topics that she wrote on (in psychology) covered a wide range including dream research, animal consciousness, memorization, and more. In 1892 she presented a report on a dream study that she had worked on with Sanford at the first meeting of the APA. Thirteen years later she was elected president of that same organization.
In 1900, Calkins published her first article on a system of psychology of the self, a topic which became her primary focus. A year later she published an Introduction to Psychology, which was then used as a text in colleges and universities nationwide. Over the next (nearly) 30 years, Calkins continued to present, develop, and defend her theory of self-psychology, gradually moving more towards philosophy and away from the psychological trend towards behaviorism.
In 1930 Calkins died of inoperable cancer, one year after retiring from Wellesley and turning over that department to Eleanor Gamble. She died with two honorary degrees, a doctor of letters from Columbia University and a doctor of laws from Smith College. However, she never received the degree that she worked for at Harvard. In 1927 a group of Harvard alumni petitioned the university to grant Calkins her degree, but they were denied.

§
Μαίρη Whiton CalkinsΜαίρη Whiton Calkins§Μαίρη Whiton Calkinsαπό Jenn BumbΕΙΣΑΓΩΓΗΠρόωρη ζωήΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ οπισθοδρομήσειςΕΡΕΥΝΑ & ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑΑΥΤΟ-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣΕΙΣΑΓΩΓΗΜαίρη Whiton Calkins, τα οποία είναι περισσότερο γνωστή για δύο πράγματα: να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας και να στερούνται την απόκτηση διδακτορικού τίτλου από το Χάρβαρντ. Ωστόσο, οι δύο αυτές πτυχές αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος από ό, τι κατάφερε στη ζωή της. Όλη της τη ζωή ήταν αφιερωμένη στο έργο της, ειδικά η ανάπτυξη της "ψυχολογίας του εαυτού." Ίδρυσε μια πρόωρη εργαστήριο ψυχολογίας και εφηύρε το αντιστοιχισμένο-συνεργάτης τεχνική. Έχει πάθος Βυθίστηκα στο νέο πεδίο της Ψυχολογίας, αλλά ήταν επίσης πολύ ενεργός στον τομέα της Φιλοσοφίας. Δεν ήταν αποθαρρύνονται από το να είσαι γυναίκα και να χρησιμοποιηθεί της αγωνίζεται να κερδίσει μια φωνή να μιλήσουν ενάντια στην καταπίεση των γυναικών.Πρόωρη ζωήΜαίρη Whiton Calkins γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1863 στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Ο πατέρας της ήταν Wolcott Calkins και Πρεσβυτεριανή υπουργός. Ήταν από μια στενή δεμένη οικογένεια, ειδικά στη μητέρα της, και ο παλαιότερος πέντε παιδιών. Το 1880, όταν ήταν δεκαεπτά, μετακόμισε με τον Newton, Μασαχουσέτη, όπου η οικογένειά της, έχτισε ένα σπίτι που έζησε την υπόλοιπη ζωή της. Ο πατέρας της, γνωρίζοντας ότι η εκπαίδευση των γυναικών που έλαβε, αποφάσισε να σχεδιάσει και να εποπτεύουν την εκπαίδευση της Μαρίας. Αυτό της επέτρεψε να εισέλθει Smith College το 1882, με την προηγμένη στάση ως δευτεροετής φοιτητής. Ωστόσο, το 1893, μία "εμπειρία που επηρεάζεται μόνιμα σκέψης και του χαρακτήρα της" συνέβη με το θάνατο της αδελφής της Maude. Το επόμενο ακαδημαϊκό έτος και έμεινε στο σπίτι και πήρε ιδιωτικά μαθήματα.Εκείνη ξαναμπήκε Smith College, το φθινόπωρο του 1884 ως ανώτερος και αποφοίτησε με συγκέντρωση στο Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας.Το 1886 η οικογένειά της πήγε στην Ευρώπη για δεκαέξι μήνες.Αυτό είναι όπου διεύρυνε τις γνώσεις της από τους κλασικούς. Μετά την επιστροφή του πατέρα της Μασαχουσέτης κανονιστεί μια συνέντευξη για τη Μαρία με τον Πρόεδρο του Wellesley College, ένα φιλελεύθερο κολλέγιο τεχνών για τις γυναίκες που ήταν λίγα μίλια από το σπίτι τους. Της προσφέρθηκε μια θέση εκεί ως δάσκαλος στα ελληνικά και άρχισε να διδάσκει το φθινόπωρο του 1887. Μαρία παρέμεινε στο Ελληνικό Τμήμα για τρία χρόνια. Ωστόσο, ένας καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας παρατηρήσει το ταλέντο της διδασκαλίας. Θα συζητηθεί με τη Μαρία τη θέση που απαιτούνται για να διδάξουν το νέο πεδίο της Ψυχολογίας, που ήταν ακόμα ένα υπο πειθαρχία της Φιλοσοφίας. Λόγω της σπανιότητας των γυναικών σε εκείνη την εποχή έκανε ρεαλιστικό να δούμε τις δυνατότητές του και να της προσφέρει τη θέση. Το σύνθημα για την εποχή εκείνη ήταν να «βρει το σωστό άτομο και την προετοιμασία μπορούν να συζητηθούν αργότερα».ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ οπισθοδρομήσειςΗ μόνη προϋπόθεση ότι ο καθηγητής είχε ήταν ότι η μελέτη Calkins για ένα χρόνο σε ένα πρόγραμμα Ψυχολογίας. Ωστόσο, ήρθε αντιμέτωπη με δύο προβλήματα πληρούν αυτή την προϋπόθεση. Το πρώτο είναι ότι υπήρξαν μερικά τμήματα ψυχολογίας το 1890.Δεύτερον, το να εισαχθεί σε αυτές τις θέσεις, που έκανε προσφέρει το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικά απίθανο δεδομένου ότι ήταν γυναίκα.Η πρώτη της ήταν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Ένας εκπαιδευτής στο Smith της είπε ότι η καλύτερη ευκαιρία της ήταν να δοκιμάσετε την απόκτηση «ιδιωτική εκπαίδευση στην ψυχολογία και τη φιλοσοφία σε οποιοδήποτε από τα γερμανικά πανεπιστήμια εκτός της Ζυρίχης» (Furumoto, 1980). Ωστόσο, ένας άλλος δάσκαλος της είπε ότι θα ήταν καλή ιδέα "αν κυρίες είχαν τη δυνατότητα τα ίδια προνόμια με τους άνδρες" (1980). Calkins απέρριψε επισήμως πρόκειται να Γερμανία, όταν έλαβε ένα γράμμα από ένα φοιτητή που παρακολουθεί την γυναίκα του Πανεπιστημίου του Gottingen η οποία δήλωσε: «Μακάρι να σας ενθαρρύνω? Εμπειρία του παρελθόντος, αλλά έχει αποδειχθεί με την απόλυτη ματαιότητα της προσπάθειας να διαφωτίσει τις αρχές, τουλάχιστον , στη γενιά μας ».Μόλις Calkins άρχισε να ψάχνει τις Ηνωμένες Πολιτείες ανακάλυψε ότι το Πανεπιστήμιο του Michigan, όπου θα σπουδάζουν στο πλαίσιο του John Dewey, και του Yale, όπου θα σπουδάζουν υπό GT Ladd, ήταν ενθαρρυντικά. Ωστόσο, έλαβε μια επιστολή από έναν άλλο μαθητή γυναίκα που την απέτρεψε. Η επιστολή ανέφερε, «Προσωπικά, θα ήμουν πάρα πολύ ευτυχής, αν θα έρθει. Μπορεί να είμαστε σε θέση να πάρετε κάποια ευχάριστη δουλειά μαζί ... Με τον τρόπο που σκέφτεται ο καθηγητής Λαντ θα έπρεπε να έχει κάποια γυναίκα μαζί σας στις διαλέξεις. Αν υπήρχαν μόνο ένα ή δύο άλλα κορίτσια που θα έρθουν να ενωθούν μαζί μας, θα μπορούσαμε να πάρουμε ένα τεράστιο ποσό ... "(1980). Αποφάσισε κατά των δύο πανεπιστημίων, πιθανότατα επειδή ήταν πιο μακριά από το σπίτι ότι θα ήθελε και δεν έχουν ένα ψυχολογικό εργαστήριο.Ωστόσο, ένα από τα λίγα πανεπιστήμια που είχε ένα εργαστήριο ήταν το Χάρβαρντ. Δύο καθηγητές, τους William James και Josiah Royce, είχε στείλει επιστολές Calkins καλώντας τη να «καθίσετε στο" στις διαλέξεις τους σε αυστηρά ανεπίσημη βάση. Όταν ζητηθεί Calkins ότι πρέπει να επιτραπεί να καθίσετε στο ότι αυτές οι διαλέξεις, Πρόεδρος Έλιοτ αρνήθηκε δηλώνοντας ότι η παρουσία της σε αυτές τις διαλέξεις θα λάβουν μια οργισμένη αντίδραση από το κυβερνών σώμα του Χάρβαρντ. Ωστόσο, ο πατέρας Calkins έγραψε μια αναφορά στο Χάρβαρντ ζητώντας την κόρη του να γίνουν δεκτοί σε αυτές τις διαλέξεις. Επιπλέον, ο Πρόεδρος του Wellesley College έγραψε μια επιστολή στην οποία αναφέρεται ότι Calkins ήταν μέλος του διδακτικού προσωπικού τους και ότι το πρόγραμμα αυτό ταιριάζει στις ανάγκες του.Στις 1 Οκτωβρίου 1890 Χάρβαρντ ενέκρινε την αίτηση. Calkins επετράπη να παρακολουθήσουν τα σεμινάρια των James και Royce? Ωστόσο, παρατηρήθηκε στα αρχεία πανεπιστήμιο "που με την αποδοχή αυτού του προνομίου Μις Calkins δεν θα καταστεί ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου δικαιούται να εγγραφή" (1980). Calkins άρχισε να παρακολουθεί πρώτη διάλεξη της με τον James που πέφτουν. Όταν έφτασε στην ομιλία της ήταν αρκετά τυχερός να είμαι το μόνο πρόσωπο που άφησε στην τάξη, ως εκ τούτου δίνοντας της μια ιδιωτική συνεδρία διδασκαλία των ειδών. Εκτός από τη λήψη τάξεις με τον James και Royce, Calkins άρχισε να μελετά την πειραματική ψυχολογία κάτω από τον Δρ Edmund Sanford του Clark University.Το φθινόπωρο του 1891, επέστρεψε στην Calkins Wellesley College ως εκπαιδευτής της Ψυχολογίας στο Τμήμα Φιλοσοφίας.Την ίδια χρονιά ίδρυσε ένα ψυχολογικό εργαστήριο στο κολέγιο (1980).Σε αυτό το διάστημα είχε ήδη προγραμματίσει για την προαγωγή της σπουδές της στην Ψυχολογία και ζήτησε από τον James, Royce και Sanford όπου ένιωσε πρέπει να εξετάσουμε σε παρακολουθούν. Ο Δρ Sanford κατέστησε σαφές στην αλληλογραφία του, ούτε ότι Clark ή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins δεν ήταν διατεθειμένος να προσφέρει υποτροφίες για μεταπτυχιακή εκπαίδευση σε μια γυναίκα.William James είχε γράψει ότι Calkins "καλύτερη ευκαιρία θα πρέπει να επιδοθεί εκμάθησης στο πλαίσιο Hugo Munsterberg στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, που είχε μια γυναίκα φοιτητής πριν από ένα χρόνο» (1980). Την ενημέρωσε, ένα μήνα αργότερα ότι Munsterberg θα έρχονται στο Χάρβαρντ το επόμενο έτος. Για άλλη μια φορά μια άλλη αίτηση υποβλήθηκε από Calkins, ζητώντας την άδεια να παρακολουθήσουν εργαστήριο του καθηγητή Munsterberg.Το 1892, ο Πρόεδρος του Χάρβαρντ Έλιοτ έγραψε, για μια ακόμη φορά, ότι θα πρέπει να επιτρέπεται στο εργαστήριό του ως επισκέπτης?, Αλλά όχι ως εγγεγραμμένο φοιτητή του πανεπιστημίου.Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου Calkins έγραφε και τη διεξαγωγή πολλών πειραμάτων στον τομέα της ψυχολογίας. Σε αυτό το χρονικό διάστημα που εφηύρε το αντιστοιχισμένο-συνεργάτης τεχνική. Αυτό ήταν μια προτεινόμενη ταξινόμηση των περιπτώσεων των ενώσεων. Στην έρευνα της Calkins προήλθε τεχνική μέθοδο για τη μελέτη της μνήμης, το οποίο αναφέρεται ως μέθοδος ζεύγη συγγενών. G.E. Muller εξευγενισμένα την τεχνική, και αργότερα το Titchener περιλαμβάνονται στο εγχειρίδιο σπουδαστών του, λαμβάνοντας πλήρως πίστωσης για αυτό. Συνέχισε να διεξάγει έρευνα υπό τον καθηγητή Munsterberg μέχρι τον Οκτώβριο του 1894. Αυτή τη στιγμή Munsterberg έγραψε στον Πρόεδρο και τα Μέλη του Χάρβαρντ ζητώντας Calkins γίνει δεκτός ως υποψήφιος για το Διδακτορικό Στις 29 Οκτωβρίου 1894, εξέτασε το αίτημα του Χάρβαρντ Munsterberg και αρνήθηκε.Την άνοιξη του 1895, παρουσίασε Calkins διατριβή της, μια πειραματική έρευνα για τη σύνδεση των ιδεών. «Κατά την εξέταση, που πραγματοποιήθηκε 28 του Μαΐου του 1895, πριν από καθηγητές Palmer, James, Royce, Munsterberg, Harris και ο Δρ Santayana, έγινε ομόφωνα ψήφισε ότι Μις Calkins ικανοποιημένοι όλες τις συνήθεις απαιτήσεις για το βαθμό" (1980). Στα αρχεία του Χάρβαρντ εν λόγω ανακοίνωση σημειώνεται, αλλά δεν λαμβάνονται υπόψη.ΕΡΕΥΝΑ & ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑΤο 1895, επέστρεψε στην Calkins Wellesley College, όπου έγινε μια Αναπληρωτής Καθηγητής της Ψυχολογίας και της Φιλοσοφίας και προήχθη σε καθηγητή το 1898. Έγραψε εκατοντάδες έγγραφα κατανέμεται μεταξύ των δύο κλάδων. Calkins γραπτά »περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επαγγελματικά περιοδικά της ψυχολογίας και της φιλοσοφίας. Έγραψε τέσσερα βιβλία, συμπεριλαμβανομένων, Εισαγωγή στην Ψυχολογία (1901)? Τα συνεχιζόμενα προβλήματα της Φιλοσοφίας (1907), η οποία πέρασε πέντε εκδόσεις? Και Ο καλός άνθρωπος και το Καλό (1918).Όλο αυτό το διάστημα έκανε Calkins εργασία σε αμφότερα τα πεδία της ψυχολογίας και της φιλοσοφίας. Για παράδειγμα, κατά το ίδιο έτος που δημοσίευσε μια αναλυτική και πειραματική εργασία σχετικά με τη σύνδεση, που δημοσιεύθηκε επίσης ένα άρθρο σχετικά με τη θρησκευτικότητα των παιδιών. Τρία χρόνια αργότερα τη συμβολή της στην έρευνα για τις ιδιότητες των αισθήσεων, δόθηκε στη δημοσιότητα, μαζί με μια φιλοσοφική αντιμετώπιση του χρόνου που σχετίζονται με το αιτιότητα και στο διάστημα. Τη μεγαλύτερη επιρροή στο έργο της φιλοσοφίας, τα συνεχιζόμενα προβλήματα της Φιλοσοφίας, εμφανίστηκε ταυτόχρονα με μερικά από τα σημαντικά ψυχολογικά άρθρων της σχετικά με την αυτο (Strunk, 1972).Μετά το 1900, σημαντική συμβολή Calkins »στην ψυχολογία ήταν η ανάπτυξη ενός συστήματος αυτο-ψυχολογία (Furumoto, 1980). Η δουλειά της στον τομέα ασχολήθηκε κυρίως με θέματα όπως η συνείδηση ​​χώρο και το χρόνο, το συναίσθημα, του συνεταιρίζεσθαι, θεωρία του χρώματος και τα όνειρα. Η θεωρία της πραγματοποιήθηκε, σε αντίθεση με τις απόψεις συμπεριφορικής συνέχεια στην ανοδική, ότι ο συνειδητός εαυτός είναι το κεντρικό γεγονός της ψυχολογίας. Στον τομέα της φιλοσοφίας αναγνώρισε ιδεαλισμός του Royce ως επικεφαλής της επιρροής που οδηγεί στο δικό του σύστημα της "personalistic απολυταρχίας».Το 1905, Calkins εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας και πρόεδρος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Ένωση το 1918. Επιτεύγματά της την έφερε μια σειρά από τιμητικές διακρίσεις εκτός από τις Προεδρίες. Σε μια λίστα 1908 από τους κορυφαίους ψυχολόγους στις Ηνωμένες Πολιτείες, Calkins δωδέκατη θέση της λίστας (1980). Πανεπιστήμιο Columbia απένειμε έναν γιατρό επιστολών βαθμό από της το 1909 και Smith College, ένα γιατρό του βαθμού νόμων από το 1910. Τόσο Κολούμπια και Σμιθ προσέφερε επίσης τις θέσεις της σχετικά με τους καθηγητές που αυτή μειώθηκε, εν μέρει λόγω της ευθύνης ένιωσε να παραμείνει και να δούμε μετά την ευημερία των γονιών της (1980).Το 1929, μετά από μια καριέρα που εκτείνεται διδασκαλία σαράντα δύο χρόνια, Calkins αποσύρθηκε από Wellesley College, με τον τίτλο του καθηγητή Έρευνας. Έχει προγραμματιστεί για τη διάθεση της συνταξιοδότησης στο γράψιμο και απολαμβάνοντας την συντροφιά της μητέρας της, αλλά λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα ήταν νεκρός, θύμα της ανεγχείρητο καρκίνο (1980).ΑΥΤΟ-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΔύο βασικές μορφές της ψυχολογίας της μόδας εκείνη την εποχή ήταν "ατομιστικής ψυχολογία» και η «επιστήμη του εαυτού." Calkins ήταν η πρώτη για να "ανακαλύψουν" την ψυχολογία του εαυτού.Κάλεσε ότι μια συμφιλίωση μεταξύ των διαρθρωτικών και λειτουργικών ψυχολογία. Πρώτο βασικό ορισμό της ψυχολογίας της είναι ως εξής:"Όλες οι επιστήμες ασχολούνται με τα γεγονότα, και υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες των γεγονότων-προβληματάκια και γεγονότα-για-τα-προβληματάκια. Αλλά η δεύτερη από αυτές τις μεγάλες ομάδες, τα γεγονότα-για-τα-προβληματάκια, είναι και πάλι σε θέση ενός σημαντικού τμήματος . στις εσωτερικές και εξωτερικές γεγονότα στην πρώτη τάξη ανήκουν αντιλήψεις, εικόνες, αναμνήσεις, σκέψεις, συναισθήματα και θελήσεων, εσωτερική γεγονότα όπως μπορούμε να τους αποκαλούμε? στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα πράγματα και τα γεγονότα του έξω κόσμου, τα φυσικά γεγονότα, όπως μπορούμε να τα αναφέρουμε ... Οι φυσικές επιστήμες μελετούν αυτά τα κοινά και προφανώς ανεξάρτητη εξωτερική ή γεγονότα? ψυχολογία όπως διακρίνεται από αυτούς είναι η επιστήμη της συνείδησης, η μελέτη του εαυτού και η εσωτερική γεγονότα-για-τον εαυτό (προπαρατεθείσα στην Strunk, 1972 ).Calkins θεώρησαν ότι η ψυχολογία της θα μπορούσε να αφορά, αν όχι άμεσα, αλλά έμμεσα, σε άλλα τρέχοντα μοντέλα της ψυχολογίας.Καθώς η θεωρία του Σίγκμουντ Φρόιντ της ψυχανάλυσης απέκτησε φήμη, ένιωσε ότι η αυτο-ψυχολογία θα μπορούσε να ερμηνεύσει όλα τα γεγονότα αυτά διαπιστώνονται από τον ίδιο. Έγραψε, "Self-ψυχολογία είναι επιτέλους στο επίκεντρο της κάθε μίας από τις ψυχαναλυτικές συστημάτων. Δεν έχει μόνο το συνειδητό εγώ παίζουν ρόλο, αν μόνο ένα μικρό ρόλο, στην ψυχαναλυτική σκηνή, αλλά ακόμη και το ασυνείδητο μελετηθεί προσεκτικά για να βγάζειμοιάζουν με τίποτα τόσο ως διαχωριστεί εαυτό "(1972).Όπως ψυχολογικές απόψεις προχώρησε, Calkins θεωρία έγινε διαλυθεί και όχι της. Ωστόσο, το 1937 έγραψε ο Gordon Allport Προσωπικότητα: μια ψυχολογική ερμηνεία. Σε αυτό το βιβλίο έδωσε σημαντική πίστωση και η φήμη για Calkins ιδέες και αυτο-ψυχολογία.Ωστόσο, στην τρίτη αναθεώρηση του βιβλίου του, έριξε όλες τις αναφορές σε Calkins. Από τότε οι περισσότερες από τις ιδέες Calkins και μεγάλο μέρος της δουλειάς της έχουν "κρύψει κάτω από το χαλί."ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣΚατά τη στιγμή κατά την οποία Calkins αγωνιζόταν να πάρει την εκπαίδευσή της ήρθε αντιμέτωπη με πολλές οπισθοδρόμηση επειδή ήταν γυναίκα. Οι εμπειρίες αυτές διαμορφώνονται πολλές από τις απόψεις της σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών και της καλλιέργειας σε κάπως δικηγόρου. Στη δεκαετία του 1890, για παράδειγμα, προσέβαλε το έργο του συναδέλφου του, Ιωσήφ Τζάστροου. Στη μελέτη του, ζήτησε από φοιτητές, άνδρες και γυναίκες, να γράψετε 1-100 λέξεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα.Βρήκε «οι γυναίκες να επαναλαμβάνουν λέξεις αλλήλων περισσότερο από τους άνδρες» και «υπάρχει λιγότερη ποικιλία μεταξύ των γυναικών παρά μεταξύ των ανδρών» (Furumoto, 1980).Μετά την ανάλυση αυτών των καταλόγων, κατέληξε, «ότι τα γυναικεία χαρακτηριστικά αποκάλυψε ... αποτελούν την προσοχή της στο άμεσο περιβάλλον, με το τελικό προϊόν, με την διακοσμητικά, το άτομο, και του σκυροδέματος? Ενώ το αρσενικό είναι προτίμησης για την πιο απομακρυσμένη, η εποικοδομητική, το χρήσιμο, το γενικό και το αφηρημένο "(1980).Calkins εξαγρίωσε με τις διαπιστώσεις του και απάντησε ότι «εάν παραταθεί αρκετά, δημιουργία χαρακτηριστικές διαφορές ως προς τα συμφέροντα των ανδρών και των γυναικών." Ωστόσο, εκείνη υποστήριξε ότι ήταν «μάταιη και αδύνατο να επιχειρήσει μια διάκριση μεταξύ αρσενικού και θηλυκού διάνοια per se ... γιατί ολόκληρης της αδυναμίας μας να εξαλείψει τις συνέπειες του περιβάλλοντος" (1980).Ένας άλλος τομέας που αντιτάχθηκε διαφοροποίηση ήταν το δικαίωμα του εκλέγειν. Σε μια διεύθυνση σε μια Εθνική Συνέλευση Ψήφος στη Βαλτιμόρη, που υποστήριξε ότι: «ο μαθητής εκπαιδεύεται να ληφθούν αποφάσεις υπό το πρίσμα της λογικής και της ιστορίας θα πρέπει να διατεθούν για να αναγνωρίσουμε ότι, σε μια δημοκρατική χώρα, που διέπεται, όπως είναι αυτό με την ψηφοφορία της τους πολίτες της, και δόθηκαν ως προς αυτό είναι η αρχή και την πρακτική εκπαίδευση των γυναικών, μια διάκριση που βασίζεται στη διαφορά του φύλου είναι τεχνητή και παράλογη »(1980).Η πιο βαθιά δράση ενάντια στα σεξιστικά στάσεις ότι απορρίφθηκε ήταν η άρνησή της να δεχθεί την προσφορά της Ράντκλιφ Ph.D. Το 1902, η ίδια και οι τρεις άλλες γυναίκες που είχαν κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Χάρβαρντ, αλλά δεν ήταν επιλέξιμη για το πτυχίο του Χάρβαρντ λόγω του φύλου τους προτάθηκαν από Radcliffe και εγκριθεί από το Χάρβαρντ ως υποψήφιοι για το βαθμό Ph.D. από το Κολέγιο Ράντκλιφ. Παρά το γεγονός ότι ωθήθηκε από πολλούς συναδέλφους να λάβουν το πτυχίο, που μειώθηκε. Γράφει,"Θαυμάζω ειλικρινά την υποτροφία των τριών γυναικών, στους οποίους πρόκειται να δοθεί και θα χαρούμε πολύ να χαρακτηριστεί με αυτά. Νομίζω ότι επίσης πολύ πιθανόν ότι ο βαθμός Ράντκλιφ θα πρέπει να θεωρείται, γενικά, ως πρακτικό αντίστοιχο της ο βαθμός του Χάρβαρντ και τελικά, θα χαιρόμουν ιδιαίτερα να κρατήσει το διδακτορικό για να βρω μερικές φορές η έλλειψη της μια ενόχληση? και τώρα ότι ο βαθμός Ράντκλιφ προσφέρεται, αμφιβάλλω αν ο βαθμός του Χάρβαρντ θα είναι πάντα ανοικτή για τις γυναίκες . Από την άλλη πλευρά, εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι καλύτερες ιδέες της εκπαίδευσης θα εξυπηρετούνταν καλύτερα εάν Radcliffe College αρνήθηκε να παράσχει την απόκτηση διδακτορικού διπλώματος. Θα είναι γρήγορος για να δείτε ότι, κρατώντας αυτή την πεποίθηση, δεν μπορώ να πάρω σωστά την ευκολότερη πορεία της αποδοχής ο βαθμός "(1980).Σε αυτήν την ημέρα του Χάρβαρντ δεν έχει εκδοθεί κανένα βαθμό προς τιμήν της Μαρίας Whiton Calkins και θεωρεί ότι «δεν υπάρχει λόγος να« απονείμει το πτυχίο.§Μαίρη Whiton CalkinsΑπό τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδειαΜαίρη Whiton CalkinsΓεννήθηκε 30 Μαρτίου 1863Πέθανε 26 Φεβ. 1930Υπηκοότητα ΑμερικανικάΕπάγγελμα φιλόσοφος, ΨυχολόγοςΓνωστός για τις γυναίκες Πρώτος Πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης ΨυχολογίαςΜαίρη Whiton Calkins (1863-1930) ήταν ένας Αμερικανός φιλόσοφος και ψυχολόγος. Calkins ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.Περιεχόμενα [hide]1 Πρόωρη ζωή2 Επιτεύγματα2,1 έρευνα Dream2,2 Αυτο-Ψυχολογία3 Δείτε επίσης4 Εξωτερικές συνδέσεις5 Σημειώσεις6 Αναφορές[Επεξεργασία] Πρόωρη ζωήΜαίρη Whiton Calkins γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1863 στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ?. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα πέντε παιδιά [1] Κινήθηκε toMassachusetts το 1880 με την οικογένειά της για να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής της? Αυτό είναι, επίσης, όπου άρχισε την εκπαίδευση. [2] Το 1882, τέθηκε σε Calkins Smith College, ως δευτεροετής φοιτητής. [3] Σπούδασε για το έτος, αλλά το 1883 με το θάνατο της αδελφής της πήρε το έτος μακριά από το κολέγιο και σπούδασε με δική της. [4 ] Στη συνέχεια επέστρεψε στο Smith College το 1884 να αποφοιτήσουν με μια συγκέντρωση στο Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας. [5]Μετά την αποφοίτηση, Calkins και η οικογένειά της πήρε δεκαέξι ταξίδι μήνες στην Ευρώπη. [6] Όταν επέστρεψε στη Μασαχουσέτη, ο πατέρας της που έχει συσταθεί μια συνέντευξη με τον Πρόεδρο του Wellesley College, ένα κολλέγιο όλων των γυναικών, για μια δουλειά διδασκαλία. [7] Εργάστηκε ως δάσκαλος στο Greekdepartment για τρία χρόνια έως ότου ένας καθηγητής στο τμήμα Ψυχολογίας έλαβε ειδοποίηση από εξαιρετική διδασκαλία Calkins »και της πρόσφερε μια θέση διδασκαλίας, όσο και σπούδασε ψυχολογία για ένα χρόνο πριν από τη διδασκαλία. [8] Μαίρη αποδεκτή η θέση και άρχισαν να ψάχνουν για θέσεις για να επεκτείνει τις γνώσεις της ψυχολογίας. [9]Δεν υπήρχαν πολλές επιλογές για τις γυναίκες κατά τη στιγμή ψάχνει για ένα μέρος για να μελετήσει και να βαθμολογήσει με ένα πτυχίο στην ψυχολογία. Calkins αποφάσισε να παρακολουθήσει μαθήματα στο Χάρβαρντ παράρτημα, που διδάσκονται από Josiah Royce. [10] Royce επηρέασε Calkins να κάνουν τακτικά μαθήματα μέσω του Χάρβαρντ, δίδασκε byWilliam Τζέιμς, με τους άνδρες όπως οι συνομήλικοί της. Ο πρόεδρος του Χάρβαρντ, ο Charles William Eliot, ήταν αντίθετος με αυτή την ιδέα?. Μια γυναίκα μάθησης στο ίδιο δωμάτιο με έναν άνθρωπο [11] Με την πίεση από τον James και Royce, μαζί με μια αναφορά από τον πατέρα της Μαρίας, ο Έλιοτ τελικά υποχώρησε και επέτρεψε Calkins να σπουδάσουν στις κανονικές τάξεις, με τον όρο ότι δεν έπρεπε να είναι εγγεγραμμένος φοιτητής. [12]Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, Calkins εργαστεί μαζί με τον Edmund Sanford, του Clark University, για τη δημιουργία του πρώτου εργαστηρίου ψυχολογία στο Wellesley College. [13] Τα επόμενα χρόνια, Calkins συνέχισε να διαπρέπει στον τομέα της ψυχολογίας, που εργάζονται σε περισσότερες μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1894, υπέβαλε αίτηση του Χάρβαρντ ήταν να αναγνωρίσει ως Μαίρη Ph.D. υποψήφιος? αρνήθηκαν [14] Της προσφέρθηκε τότε το διδακτορικό του. από Radcliffe? εντούτοις, αρνήθηκε να το παραλάβει λόγω της έλλειψης της σχετικότητας είχε σημαντικές μελέτες προς την κατεύθυνση της [15].[Επεξεργασία] ΕπιτεύγματαCalkins δημοσιεύονται κείμενα με βάση τόσο τη φιλοσοφία και την ψυχολογία. [Παραπομπή που απαιτείται] Τα επίμονα προβλήματα της Φιλοσοφίας (1907) και Ο καλός άνθρωπος και το The Good (1918) ήταν δύο εκδόσεις, όπου πήρε να εκφράσουν τις φιλοσοφικές απόψεις του. [Παραπομπή που απαιτείται] ήταν Calkinsενδιαφέρονται στη μνήμη και στη συνέχεια του εαυτού. [παραπομπή που απαιτείται] Πέρασε πολλά χρόνια προσπαθούν να ορίσουν την ιδέα του εαυτού, όμως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσε σε καμία περίπτωση δεν καθορίζουν τον εαυτό. Δήλωσε ότι παρόλο που ο εαυτός ήταν απροσδιόριστη, ήτανένα σύνολο, ένα από πολλούς χαρακτήρες ... είναι ένα μοναδικό υπό την έννοια ότι εγώ είμαι και εσύ είσαι εσύ ...- [16]Μαίρη Calkins συνέχισε να εργάζεται δρόμο της μέσα από τις θέσεις στο Wellesley College? Αρχή ως καθηγητής της Ψυχολογίας, να γίνει καθηγητής anAssociate, ακολουθούμενη από την ύπαρξη ενός καθηγητή, και τελικά με τον τίτλο του καθηγητή έρευνα έως την αποχώρησή της το 1929 [17] το 1905. , Calkins εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, μετά από αυτό με το να γίνει ο πρόεδρος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Ένωση το 1918. [18] Μαζί με τις τιμές του να ονομαστεί πρόεδρος, ήταν να προσφερθεί επίσης ένα Γιατροί επιστολών το 1909 από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και οι γιατροί των νόμων από το 1910 Smith College. [19][Επεξεργασία] έρευνα DreamΌταν Calkins διδασκόταν από Sanford, είχε δοθεί η ευκαιρία να πραγματοποιήσουν ένα ερευνητικό πρόγραμμα που περιελάμβανε τη μελέτη του περιεχομένου της Sanford και τα όνειρά της που καταγράφονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου επτά εβδομάδων. [20] Κατέγραψε 205 όνειρα και Σάνφορντ 170. Ενώ η ανάλυση αυτών των ονείρων Calkins κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχε «στενή σχέση ανάμεσα στο όνειρο ζωής και της εγρήγορσης ζωής». [21] Calkins έρευνα αναφέρθηκε από τον Φρόιντ, όταν δημιούργησε τη σύλληψη του από το όνειρο. [22][Επεξεργασία] Αυτο-ΨυχολογίαΈνα από συνεισφορές της στην ψυχολογία ήταν το σύστημα της αυτο-ψυχολογίας. Σε μια εποχή όπου υπήρχαν πολλά σχολεία της σκέψης, Calkins ιδρύθηκε το σχολείο της «αυτο-ψυχολόγος.» [23] Αυτο-ψυχολογία επηρεάστηκε από τα έργα του Τζέιμς Μπόλντουιν και Josiah Royce, δύο ανθρώπους που την επηρέασαν κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Χάρβαρντ. [24] Calkins αυτο-ψυχολογία εξηγεί ότι ο εαυτός είναι ένας ενεργός παράγοντας ενεργεί συνειδητά και σκόπιμα.Ενώ στο Χάρβαρντ, επινόησε την Calkins ζευγών-συνεργάτη τεχνική, μια ερευνητική μέθοδος όπου τα χρώματα σε συνδυασμό με αριθμούς, και τα χρώματα που παρουσιάζονται και πάλι για την ανάκληση. Το 1903, Calkins δωδέκατη θέση σε μια λίστα πενήντα κορυφαία ψυχολόγοι, ένα επίτευγμα που συνέβη μετά τον James McKeen Cattell ζήτησε δέκα ψυχολόγους να κατατάξουν τους Αμερικανούς συναδέλφους τους στην αξία σειρά. [25] Το 1905 εξελέγη πρόεδρος της theAmerican Ψυχολογικής Εταιρείας και η Αμερικανική Φιλοσοφική Ένωση το 1918. Ήταν η πρώτη γυναίκα να κατέχει μια θέση και στις δύο κοινωνίες. Το 1909 έλαβε μια τιμητική πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Columbia και άλλη μία το 1910 από τον Smith. Ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στην τιμητική ιδιότητα του μέλους για το Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας. [26] Calkins υπηρέτησε ως μέλος ΔΕΠ στο Wellesley College για σαράντα χρόνια, μέχρι την αποχώρησή της το 1929. Calkins πέθανε το 1930 μετά από γραπτή τέσσερα βιβλία και πάνω από εκατό έγγραφα που είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες μεταξύ των πεδίων της ψυχολογίας και της φιλοσοφίας. [27] Είναι γνωστός για τα επιτεύγματά της στον τομέα της ψυχολογίας και της αγωνίζεται να επιτύχει. Μετά την απόρριψη για ένα πτυχίο από το Χάρβαρντ, Calkins συνέχισε να εργάζεται και να αγωνίζεται για ισότητα. [28][Επεξεργασία] Δείτε επίσηςΑμερικανική φιλοσοφίαΚατάλογος των αμερικανικών φιλοσόφων[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσειςΠνευματική συνεισφορά των γυναικών στη μελέτη του μυαλού και της ΚοινωνίαςΟι γυναίκες στην ΨυχολογίαΑυτοβιογραφία της Μαρίας Whiton Calkins[Επεξεργασία] Σημειώσεις^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ ("Μαίρη Whiton Calkins" (β), n.d.)^ (Calkins, 1930)^ (DiFebo, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ (Bumb, n.d.)^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p.59^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 59^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58^ Furumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Press.p. 58^ (Bumb, n.d.)[Επεξεργασία] ΑναφορέςBumb, Jenn. "Μαίρη Whiton Calkins.» (Β ') Πνευματική Συμβολή των γυναικών στη μελέτη του μυαλού και της Κοινωνίας. Ανακτήθηκε 29 του Νοέμβρη του 2009 από http://www.webster.edu/ webster.edu ~ / ~ woolfm / marycalkins.html.Calkins, Μ. "Αυτοβιογραφία της Μαρίας Whiton Calkins" (1930) Κλασικών στην Ιστορία της Ψυχολογίας. Ανακτήθηκε 2 Δεκεμβρίου 2009 fromhttp :/ / psychclassics.yorku.ca / Calkins / murchison.htmDiFebo, Η. "Psyography: Μαίρη Whiton Calkins» (Β ') Psyography.Ανακτήθηκε 29 του Νοέμβρη του 2009 fromhttp :/ / faculty.frostburg.edu / mbradley / psyography / marywhitoncalkins.htmlFurumoto, Λ. (1990). Μαίρη Whiton Calkins. Στο Α. Ν. & O'Connell N.F. Russo (Επιμ.), Γυναίκες στην Ψυχολογία: Το Βιο-βιβλιογραφικό Sourcebook (σελ. 57-59). New York, NY: Greenwood Τύπος."Μαίρη Whiton Calkins" (β) (ος) Ανακτήθηκε 29 Νοέμβρη του 2009 από http://www.astr.ua.edu/4000WS/CALKINS.html§Κατηγορίες: 1863 births1930 deathsAmerican educatorsAmerican philosophersAmerican psychologistsWomen philosophersPeople από MassachusettsHarvard facultyDeaths alumniWellesley Πανεπιστήμιο College από τον καρκίνο§Μαίρη Whiton CalkinsΨυχολογία (1863 - 1930)Μαίρη Whiton Calkins ήταν πρωτοπόρος στην ψυχολογία. Ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία μιας μεθόδου που ονομάζεται αποστήθιση η σωστή μέθοδος συνεργάτες. Ίδρυσε το Τμήμα Ψυχολογίας στο Wellesley College. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τόσο του American Psychological Association (APA) το 1905, και η Αμερικανική Φιλοσοφική Ένωση το 1918. Ανέπτυξε και συνηγόρησαν υπέρ της αυτο-με βάση την ψυχολογία, ακόμη και ως συμπεριφοριστική ψυχολογία άρχισαν να κυριαρχούν στο χώρο.Calkins γεννήθηκε στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ το 1863, σε γερμανούς γονείς μιλώντας από μη-Γερμανικές υπόβαθρο (ο πατέρας ήταν Ουαλίας, η μητέρα ήταν πουριτανοί). Ήταν το αρχαιότερο από τα πέντε παιδιά, όλα εκ των οποίων φαίνεται να κάνει πολύ καλά στο σχολείο. Οι γονείς τους ενθάρρυναν την εκπαίδευσή τους, ιδιαίτερα η μελέτη των γλωσσών και των πολιτισμών. Μια πηγή είπε ότι ο Αιδεσιμότατος Calkins δυσπιστία το παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα και προτίμησαν την επιβίβαση των παιδιών του με τις γαλλικές και γερμανικές οικογένειες. Ωστόσο, έκανε Calkins αποφοιτούν από το λύκειο σε Newton Μασαχουσέτης, και έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο αποφοίτησης «Η Απολογία του Πλάτωνα θα έπρεπε να γράψει:. Μια δικαίωση της Xantippi χαρακτήρα" Αυτός ο τίτλος είναι μια ένδειξη του ενδιαφέροντος της φιλοσοφίας.Το φθινόπωρο του 1882 άρχισε Calkins Smith College στο επίπεδο δευτεροετής φοιτητής. Δυστυχώς, η ασθένεια της αδελφής της και του επακόλουθου θανάτου έκανε να αποφασίσουν να σπουδάσουν Ελληνικά στο σπίτι το επόμενο έτος. Ωστόσο Calkins πήγε πίσω στο Smith ως ανώτερος και, το 1885, αποφοίτησε με διπλή ειδίκευση στα Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας. Στη συνέχεια, η οικογένεια πήγε Calkins σε παραμονή χρόνων στην Ευρώπη. Ενώ εκεί, Calkins μπορεί να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.Πέρασε κάποιο χρόνο διδασκαλίας τρία μικρότερα αδέλφια της, η οποία μπορεί να είναι γιατί αποφάσισε ότι θα γίνει ένα ελληνικό ιδιωτικό δάσκαλο κατά την επιστροφή της. Ωστόσο, όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ υπήρξε μια αλλαγή σχεδίων.Μέσα σε μια εβδομάδα από την επιστροφή της, Wellesley College Calkins ζήτησε να συμπληρώσετε μια προσωρινή κενή θέση στο ελληνικό τμήμα τους. Είχε πάει εκεί για ένα χρόνο, όταν άρχισε να μιλάει για την επέκταση τμήματος φιλοσοφίας τους για να συμπεριλάβει το νέο, πιο πειραματικό, λιγότερο θεωρητική ψυχολογία που είχε αρχίσει να αποσπαστούν από το πεδίο της φιλοσοφίας. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία Calkins κατάρτιση στην ψυχολογία, που θεωρήθηκε για τη νέα θέση λόγω του ενδιαφέροντός της για το θέμα και την επιτυχία της στο Wellesley ως καθηγητής. Το 1890 Wellesley προσφέρεται τελικά Calkins τη θέση, με τον όρο ότι θα μελετήσει την ψυχολογία για ένα χρόνο.Δυστυχώς, το 1890 υπήρχαν πολύ λίγες θέσεις για μια γυναίκα να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην ψυχολογία. Calkins εξέτασε τις δυνατότητες στη Γερμανία, καθώς και του Γέιλ, Χάρβαρντ, Clark και το Πανεπιστήμιο του Michigan. Τι άκουσε πίσω από μέντορες και άλλες γυναίκες ήταν ότι πολύ συχνά οι γυναίκες δεν είχαν θερμή υποδοχή. Μίτσιγκαν ήταν μια εξαίρεση, αλλά απέκλεισε αυτή την πιθανότητα, λόγω της έλλειψης ευκαιριών για σπουδές ψυχολογίας της φυσιολογίας, η οποία ήταν πολύ σημαντική γι 'αυτήν. Εκείνη αποφάσισε να προσπαθήσει να παρακολουθήσει μαθήματα στο παράρτημα του Χάρβαρντ διδάσκονται από Josiah Royce, ο καθηγητής του Χάρβαρντ, διότι το παράρτημα δεν ήταν επίσημο τμήμα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Royce, όμως, την ώθησε να προσπαθήσω να παρακολουθεί κανονικές τάξεις του Χάρβαρντ, διότι δεν είναι όλα της τα μαθήματά του ήταν διαθέσιμες μέσω του παραρτήματος και κανένα από τα μαθήματα που διδάσκονται από τον William James ήταν. Ωστόσο, ο Charles Eliot, ο πρόεδρος του Χάρβαρντ, πίστευαν ακράδαντα ότι οι δύο φύλων θα πρέπει να εκπαιδεύονται χωριστά. Δεν ήταν μέχρι η πίεση που ασκείται σ 'αυτόν τόσο από τον James και ήταν Royce, σε συνδυασμό με μια αναφορά από τον πατέρα Calkins και μια επιστολή από τον πρόεδρο του Wellesley College Έλιοτ ότι τελικά παραχωρηθεί. Calkins θα μπορούν να παρακολουθήσουν σεμινάρια και Τζέιμς Royce για την ψυχολογία και τον Χέγκελ, αλλά είχε δηλώσει επίσημα ότι δεν θα ήταν ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου δικαιούται να εγγραφή.Κατά τα επόμενα χρόνια Calkins εργαστεί επίσης ανεπίσημα στο εργαστήριο ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Clark με το Edmund Σάνφορντ. Βοήθησε επίσης Calkins στη δημιουργία ενός εργαστηρίου για την ψυχολογία Wellesley College, εξοπλισμένο με state of the art εξοπλισμό. That εργαστήριο ψυχολογίας άνοιξε επίσημα το 1891, την ίδια χρονιά που άρχισε να διδάσκει Calkins ψυχολογία στο Wellesley. Μετά τη διδασκαλία για ένα χρόνο, όμως, νιώθει χρειάζεται να κάνει περισσότερα για μεταπτυχιακές σπουδές.Ήταν σκεφτόμαστε την εφαρμογή για να μελετήσει με τον Hugo Μ FCnsterberg στο εργαστήριό του στη Γερμανία, όταν ανακάλυψε ότι ήταν στο Πανεπιστήμιο Harvard. Calkins συνέχισε τη διδασκαλία, ενώ παράλληλα σπούδαζε με FCnsterberg Μ μέχρι το 1894, όταν σπούδασε με πλήρη απασχόληση για ένα χρόνο. Εκείνη την εποχή Μ FCnsterberg Χάρβαρντ υπέβαλε αίτηση για να δεχθεί Calkins ως ένα Ph.D. υποψήφιος, αλλά δεν έγινε δεκτή. Το Τμήμα Ψυχολογίας του Χάρβαρντ που πραγματοποιήθηκε μια άτυπη εξέταση των Calkins, που πέρασε. Το 1902 Calkins προσφέρθηκε ένα Ph.D.από Radcliffe, ισοδύναμο των γυναικών στο Χάρβαρντ, η οποία ιδρύθηκε το 1894, αλλά εκείνη αρνήθηκε, εν μέρει διότι δεν υπήρχε για την πλειοψηφία των σπουδών της.Το 1895 επέστρεψε στο Wellesley ως αναπληρωτής καθηγητής και το 1898 έγινε μια πλήρης καθηγητής, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε το 1927.Calkins ήταν ένας παραγωγικός συγγραφέας τόσο την ψυχολογία και τη φιλοσοφία, τη δημοσίευση τέσσερα βιβλία και πάνω από εκατό εργασίες κατανέμονται μεταξύ των τομέων.Τα θέματα που έγραψε για την (στην ψυχολογία) κάλυψε ένα ευρύ φάσμα, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας όνειρο, τη συνείδηση ​​των ζώων, απομνημόνευση, και πολλά άλλα. Το 1892 παρουσίασε μια έκθεση σχετικά με μια μελέτη όνειρο ότι είχε εργαστεί για με Sanford κατά την πρώτη συνεδρίαση της ΣΠΤ. Δεκατρία χρόνια αργότερα εξελέγη πρόεδρος της ίδιας οργάνωσης.
§


feminist voices

Mary Whiton Calkins

Mary Whiton Calkins
§

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

thinker

From Φ