μετανοιωσα εσυ όχι

1. Ο λόγος που οι διάνοιες των ανθρώπων δεν είναι καθαρές και η φύση τους είναι ασταθής
2. §
3. χιλιάδες φαντασιώσεις τεχνητά αντικείμενα
4. Ο λόγος που οι διάνοιες των ανθρώπων δεν είναι καθαρές και η φύση τους είναι ασταθής
5. έχω γεμίσει πόθους και συναισθήματα
6. αιώνες νοητικής συνήθειας,
7. αποκτημένες επιρροές που παραπλανούν τον νού,
8. με τις παραφυάδες αποκτημένων επιρροών που κλείνουν το άνοιγμα της επίγνωσης
9. μεροληπτικές νοητικές συνήθειες μιας ζωής,
10. περιπλανώμενες σκέψεις,
11. διεστραμμένες πράξεις
12. Αν το «φώς»
13. λανθασμένα χρησιμοποιείται εξωτερικά,
14. μ’ έναν ερειστικό
15. και επιθετικό τρόπο,
16. στοχεύοντας στην φήμη
17. και στο κέρδος,
18. μηχανορρραφώντας
19. και συναινώντας σε παρανομίες μέρα νύχτα,
20. δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις,
21. κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα
22. και χάνοντας την αρχική πηγή,
23. φωτεινοί στο εξωτερικό
24. και σκοτεινοί στο εσωτερικό,
25. αυτό θα συνεχίσει μέχρις ότου το σώμα βλαφθεί
26. και η ζωή θα χαθεί
27. οι άνθρωποι
28. παραβλέπουν το τεχνητό
29. και επιστρέφουν στο αληθινό,
30. αφήνουν τον διανοουμενισμό
31. και την πονηριά,
32. ασκούν την εσωτερική επίγνωση,
33. εκλεπτύνουν τον εαυτό
34. και κυριαρχούν στον νού,
35. παρατηρούν όλα τα πράγματα με απόσπαση,
36. δεν παρασύρονται από εξωτερικά πράγματα
37. και δεν επηρεάζονται από αισθητικές εμπειρίες,
38. όντας φωτεινοί μέσα
39. και σκοτεινοί έξω
40. §
41. Liu I-ming, Λιου Ι-μινγκ, 劉一明 劉Y明, Liu Yi ming, Ming Liu Y, 刘余明, 劉餘明
42. §
43. δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις, κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα
44. §
45. Liu I-ming, Λιου Ι-μινγκ, 劉一明 劉Y明, Liu Yi ming, Ming Liu Y, 刘余明, 劉餘明
46. §
47. Το θολό νερό είναι ταραγμένο.
48. Αφησέ το να ηρεμήσει και γίνεται διαυγές.
49. Ενας σκονισμένος καθρέφτης είναι θολός.
50. Καθάρισέ τον και γίνεται διαυγής.
51. Ο λόγος που οι διάνοιες των ανθρώπων δεν είναι καθαρές και η φύση τους είναι ασταθής, είναι γιατί έχουν γεμίσει πόθους και συναισθήματα.
52. Προσθέστε σε αυτά αιώνες νοητικής συνήθειας, αποκτημένες επιρροές που παραπλανούν τον νού, τις παραφυάδες τους που κλείνουν το άνοιγμα της επίγνωσης.
53. Αυτά είναι σαν το θολό νερό και το σκονισμένο καθρέφτη...
54. Ο αληθινός νους και η αληθινή ουσία έχουν χαθεί εντελώς.
55. Αν μπορέσει κανείς να το αντιληφθεί ξαφνικά και να αλλάξει κατεύθυνση, να ξεπλύνει τη βρωμιά και τη μόλυνση, να απομακρύνει βαθμιαία τις μεροληπτικές νοητικές συνήθειες μιας ζωής, τις περιπλανώμενες σκέψεις, και τις διεστραμμένες πράξεις, αυξάνοντας σε δύναμη και επιμονή, απομακρύνοντας συνεχώς την σκουριά, μέχρις ότου δεν μένει τίποτα πια για να απομακρυνθεί, τότε όταν η βρωμιά φεύγει το χρυσάφι μένει καθαρό.
56. Τότε ο αρχικός νούς και η θεμελιώδης ουσία αυθόρμητα θα προβάλλουν πλήρως, το φώς της σοφίας ξαφνικά θα λάμψει και το άτομο θα δεί καθαρά το σύμπαν σαν να βρίσκεται στην παλάμη του χεριού του χωρίς κανένα εμπόδιο...
57. Αυτό μοιάζει σαν το θολό νερό που επιστρέφει στη διαύγεια όταν ηρεμεί, και σαν τον σκονισμένο καθρέφτη που ξαναβρίσκει τη λάμψη του όταν γυαλίζεται
58. ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΕΙΨΗ.
59. ―
60. Οταν το φώς του λυχναριού λάμπει μέσα σ’ ένα δωμάτιο, τότε το δωμάτιο είναι φωτεινό, ενώ έξω επικρατεί σκοτάδι.
61. Οταν το λυχνάρι μεταφέρεται έξω, τότε έξω έχει φώς, ενώ μέσα είναι σκοτεινά.
62. Η νοημοσύνη και η γνώση των ανθρώπων είναι σαν το Φως του λυχναριού.
63. Αν το φώς λανθασμένα χρησιμοποιείται εξωτερικά, μ’ έναν ερειστικό και επιθετικό τρόπο, στοχεύοντας στην φήμη και το κέρδος, μηχανορρραφώντας και συναινώντας σε παρανομίες μέρα νύχτα, δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις, κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα και χάνοντας την αρχική πηγή, φωτεινοί στο εξωτερικό και σκοτεινοί στο εσωτερικό, αυτό θα συνεχίσει μέχρις ότου το σώμα βλαφθεί και η ζωή θα χαθεί.
64. Αν οι άνθρωποι παραβλέπουν το τεχνητό και επιστρέφουν στο αληθινό, αφήνουν τον διανοουμενισμό και την πονηριά, ασκούν την εσωτερική επίγνωση, εκλεπτύνουν τον εαυτό και κυριαρχούν στο νού, παρατηρούν όλα τα πράγματα με απόσπαση, δεν παρασύρονται από εξωτερικά πράγματα και δεν επηρεάζονται από αισθητικές εμπειρίες, όντας φωτεινοί μέσα και σκοτεινοί έξω, τότε μπορούν να προσβλέπουν στη σοφία και να γίνουν φωτισμένοι.
65. Το φώς που δεν θαμπώνει οδηγεί στην υψηλή φώτιση, γι’ αυτό ένας αρχαίος λέει ''Ο μεγάλος σοφός εμφανίζεται αδαής, ο Μεγάλος γνώστης μοιάζει Ανόητος''
66. §
67. δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις, κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα
68. §
69. Liu I-ming, Λιου Ι-μινγκ, 劉一明 劉Y明, Liu Yi ming, Ming Liu Y, 刘余明, 劉餘明
    §
    1. Το θολό νερό είναι ταραγμένο.
    2. Αφησέ το να ηρεμήσει και γίνεται διαυγές.
    3. Ενας σκονισμένος καθρέφτης είναι θολός.
    4. Καθάρισέ τον και γίνεται διαυγής.
    5. Ο λόγος που οι διάνοιες των ανθρώπων δεν είναι καθαρές και η φύση τους είναι ασταθής, είναι γιατί έχουν γεμίσει πόθους και συναισθήματα. 
    6. Προσθέστε σε αυτά αιώνες νοητικής συνήθειας, αποκτημένες επιρροές που παραπλανούν τον νού, τις παραφυάδες τους που κλείνουν το άνοιγμα της επίγνωσης. 
    7. Αυτά είναι σαν το θολό νερό και το σκονισμένο καθρέφτη…
    8. Ο αληθινός νους και η αληθινή ουσία έχουν χαθεί εντελώς. 
    9. Αν μπορέσει κανείς να το αντιληφθεί ξαφνικά και να αλλάξει κατεύθυνση, να ξεπλύνει τη βρωμιά και τη μόλυνση, να απομακρύνει βαθμιαία τις μεροληπτικές νοητικές συνήθειες μιας ζωής, τις περιπλανώμενες σκέψεις, και τις διεστραμμένες πράξεις, αυξάνοντας σε δύναμη και επιμονή, απομακρύνοντας συνεχώς την σκουριά, μέχρις ότου δεν μένει τίποτα πια για να απομακρυνθεί, τότε όταν η βρωμιά φεύγει το χρυσάφι μένει καθαρό. 
    10. Τότε ο αρχικός νούς και η θεμελιώδης ουσία αυθόρμητα θα προβάλλουν πλήρως, το φώς της σοφίας ξαφνικά θα λάμψει και το άτομο θα δεί καθαρά το σύμπαν σαν να βρίσκεται στην παλάμη του χεριού του χωρίς κανένα εμπόδιο…
    11. Αυτό μοιάζει σαν το θολό νερό που επιστρέφει στη διαύγεια όταν ηρεμεί, και σαν τον σκονισμένο καθρέφτη που ξαναβρίσκει τη λάμψη του όταν γυαλίζεται 
    12. ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΕΙΨΗ.
    ―
    1. Οταν το φώς του λυχναριού λάμπει μέσα σ’ ένα δωμάτιο, τότε το δωμάτιο είναι φωτεινό, ενώ έξω επικρατεί σκοτάδι. 
    2. Οταν το λυχνάρι μεταφέρεται έξω, τότε έξω έχει φώς, ενώ μέσα είναι σκοτεινά. 
    3. Η νοημοσύνη και η γνώση των ανθρώπων είναι σαν το Φως του λυχναριού. 
    4. Αν το φώς λανθασμένα χρησιμοποιείται εξωτερικά, μ’ έναν ερειστικό και επιθετικό τρόπο, στοχεύοντας στην φήμη και το κέρδος, μηχανορρραφώντας και συναινώντας σε παρανομίες μέρα νύχτα, δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις, κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα και χάνοντας την αρχική πηγή, φωτεινοί στο εξωτερικό και σκοτεινοί στο εσωτερικό, αυτό θα συνεχίσει μέχρις ότου το σώμα βλαφθεί και η ζωή θα χαθεί. 
    5. Αν οι άνθρωποι παραβλέπουν το τεχνητό και επιστρέφουν στο αληθινό, αφήνουν τον διανοουμενισμό και την πονηριά, ασκούν την εσωτερική επίγνωση, εκλεπτύνουν τον εαυτό και κυριαρχούν στο νού, παρατηρούν όλα τα πράγματα με απόσταση, δεν παρασύρονται από εξωτερικά πράγματα και δεν επηρεάζονται από αισθητικές εμπειρίες, όντας φωτεινοί μέσα και σκοτεινοί έξω, τότε μπορούν να προσβλέπουν στη σοφία και να γίνουν φωτισμένοι. 
    6. Το φώς που δεν θαμπώνει οδηγεί στην υψηλή φώτιση, γι’ αυτό ένας αρχαίος λέει ”Ο μεγάλος σοφός εμφανίζεται αδαής, ο Μεγάλος γνώστης μοιάζει Ανόητος”
    §
70. §

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,


ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...


Ακούστηκαν πολλές απόψεις...


Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...


Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...
Το φώς του λυχναριού. Λιου Ι Μινγκ

Οταν το φώς του λυχναριού λάμπει μέσα σένα δωμάτιο,
τότε το δωμάτιο είναι φωτεινό,
ενώ έξω επικρατεί σκοτάδι.


Οταν το λυχνάρι μεταφέρεται έξω,
τότε έξω έχει φώς,
ενώ μέσα είναι σκοτεινά.


Η νοημοσύνη και η γνώση των ανθρώπων είναι σαν το Φως του λυχναριού.


Αν το φώς λανθασμένα χρησιμοποιείται εξωτερικά,
μέναν ερειστικό και επιθετικό τρόπο,
στοχεύοντας στη φήμη και το κέρδος,
μηχανορρραφώντας και συναινώντας σε παρανομίες μέρα νύχτα,
δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις,
κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα και χάνοντας την αρχική πηγή,
φωτεινοί στο εξωτερικό και σκοτεινοί στο εσωτερικό ,
αυτό θα συνεχίσει μέχρις ότου το σώμα βλαφθεί και η ζωή θα χαθεί.


Αν οι άνθρωποι παραβλέπουν το τεχνητό και επιστρέφουν στο αληθινό,
αφήνουν τον διανοουμενισμό και την πονηριά,
ασκούν την εσωτερική επίγνωση ,
εκλεπτύνουν τον εαυτό και κυριαρχούν στο νού,
παρατηρούν όλα τα πράγματα με απόσπαση,
δεν παρασύρονται από εξωτερικά πράγματα
και δεν επηρεάζονται από αισθητικές εμπειρίες,
όντας φωτεινοί μέσα και σκοτεινοί έξω,
τότε μπορούν να προσβέπουν στη σοφία
και να γίνουν φωτισμένοι.


Το φώς που δεν θαμπώνει οδηγεί στην υψηλή φωτιση,
γιαυτό ένας αρχαίος λέει
''Ο μεγάλος σοφός εμφανίζεται αδαής, ο Μεγάλος γνώστης μοιάζει Ανόητος''


Η αφύπνιση στο Ταό. Λιού Ι Μινγκ.
Οι 5 καρποί της ωριμότητας. Κρισναμούρτι.


1. Απλότητα και ταπεινοφροσύνη, όχι σε σχέση με πράγματα και ιδιοκτησίες,
αλλά σε σχέση με τον τρόπο που υπάρχεις.


2. Πάθος, με εκείνη την ένταση που δεν είναι μόνο σωματική.


3. Ομορφιά. Οχι μόνο ευαισθησία απέναντι σε αυτή που βρίσκεται
στο εξωτερικό περιβάλλον,
αλλά να είσαι ευαίσθητος σε εκείνη την ομορφιά
που βρίσκεται πέρα από τη σκέψη και το συναίσθημα.


4. Αγάπη. Στην Ολότητά της,
όχι εκείνο το πράγμα που ξέρει τη ζήλια, την προσκόλληση, την εξάρτηση.
Οχι εκείνη που είναι χωρισμένη σε θεική και σαρκική,
αλλά ολόκληρη την Απεραντοσύνη της.


5. Κι ένας Νους που μπορεί να ψάξει,
να διεισδύσει χωρίς κίνητρο, χωρίς σκοπό,
μέσα στα ίδια του τα αμέτρητα βάθη.
Κι ένας Νους που δεν ξέρει από εμπόδια,
που μπορεί να περιπλανηθεί χωρίς περιορισμούς χρόνου και χώρου.