αυταπάτες

1. 
   Jane Austen, ψυχολόγος και φιλόσοφος από ROSE WOODHOUSE στις 14 Μαρτίου 2012 Εδώ είναι το είδος της μια περίεργη, αλλά πολύ ενδιαφέρουσα θέση, υποστηρίζοντας ότι η Jane Austen είναι μια καλύτερη ηθική φιλόσοφος από έναν συγγραφέα, και δεν είναι ένας συγγραφέας με πολύ ψυχολογική διορατικότητα. Νομίζω ότι η αντίθεση ανάμεσα στο καλό φιλόσοφος / κακός συγγραφέας-ψυχολόγος προοριζόταν αρχικά να είναι πιο έντονη, αλλά μια ενημέρωση στο τέλος του post δείχνει ο συγγραφέας πείστηκε από τους άλλους ότι είναι πραγματικά ένα πολύ καλό συγγραφέα. (Διότι, ξέρετε, αυτή είναι. Όπως, το καλύτερο.)
2. Συμφωνώ με τον γενικό επιχείρημα του ότι η Jane Austen παραβλέπεται ως ethicist αρετή. Της ηθικής (μια άποψη που συμμερίζομαι) είναι μια ηθική άποψη που υποδηλώνει ότι η πορεία προς την ηθική καλοσύνη έγκειται στην ανάπτυξη καλών γνωρίσματα του χαρακτήρα, όπως η συμπάθεια, υπομονή, θάρρος, κλπ. Αυτό είναι σε αντίθεση με άλλες απόψεις σχετικά με την ηθική καλοσύνη που θα μπορούσε να τονίσει δικαίωμα εκτέλεσης δράσεων, είτε μεγιστοποιώντας το ποσό της ευτυχίας στον κόσμο.
3. Όπως Iris Murdoch, μυθιστοριογράφος και ethicist αρετή, υποστήριξε ρητά στη φιλοσοφία της και εμμέσως στα μυθιστορήματά της, μυθιστορήματα είναι ένας άριστος τρόπος για να εξερευνήσετε την ηθική αρετή.  Dame Iris Murdoch DBE (15 July 1919 – 8 February 1999) was an Irish-born British author and philosopher, best known for her novels about political and social questions of good and evil, sexual relationships, morality, and the power of the unconscious. Her first published novel, Under the Net, was selected in 2001 by the editorial board as one of Modern Library's 100 best English-language novels of the 20th century. In 1987, she was made a Dame Commander of the Order of the British Empire. In 2008, The Times named Murdoch among their list of "The 50 greatestBritish writers since 1945".^[1] Για να κατανοήσουμε την ηθική ορθότητα σύμφωνα με την αρετή της ηθικής, θα πρέπει να κατανοήσουν τις κακίες και τις αρετές ενός συγκεκριμένου προσώπου και την πολυπλοκότητα των καταστάσεων στην οποία βρίσκει τον εαυτό της. Και Jane Austen ωφεληθεί η ίδια με σαφήνεια από αυτό για να εξερευνήσουν μια εξελιγμένη μορφή της αρετής ηθικής.
4. Ο συντάκτης του μήνυμα γράφει: Austen γιορτάζει και προωθεί μια στερεά μεσαία τάξη ευπρέπεια, και αυτό σε συνδυασμό με τη χρήση της αφήγησης (και το να είσαι γυναίκα;), μπορεί να εξηγήσει παραμέληση Όστιν από την ακαδημαϊκή. ηθική φιλόσοφοι. Επιτυχία για τις γυναίκες Όστιν εξαρτάται από την ανάπτυξη ενός ηθικού χαρακτήρα του οποίου η κεντρική αρετές είναι αστοί: σύνεση (σχεδιασμός ενός δράσεις της σε σχέση με την προστασία και προώθηση των συμφερόντων τους), φιλοφρονήσεις (ευγένεια στην οικογένεια, τους φίλους και αγνώστους, σύμφωνα με τους αναλογεί), την ευπρέπεια ( η κατανόηση και μια αίσθηση του τι απαιτεί αρετή), και της αξιοπρέπειας (θεωρώντας τον εαυτό του ως ανεξάρτητο και αυτόνομο άτομο που αξίζουν τον σεβασμό). Austen είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη (φεμινιστικό;) μεταξύ ειδικοί σε θέματα ηθικής αρετή παρελθόν και το παρόν σε ανάλογα φιλοφρονήσεις τόσο μεγάλη σημασία, ακόμη και αν είναι τόσο προφανώς κεντρική στη ζωή των περισσότερων ανθρώπων που εργάζονται, αν δεν ζει, σε στενό περιορισμό με άλλους με τους οποίους ο ένας πρέπει και πρέπει να πάρει μαζί. Austen παρουσιάζει αυτές τις αρετές, όπως δεν είναι απλώς αναγκαία διαμονή σε δύσκολες συνθήκες, αλλά ως ανώτερη από την ανεπιθύμητη y vanit και την υπερηφάνεια των πλουσίων και τον τίτλο, τον οποίο εμπαίζει συχνά …. για να μας δείξει ποια είναι η πραγματική φιλοφρονήσεις πρέπει να είναι, που μας δείχνει τι δεν είναι αρκετά. Τιμή Φανή, η ηρωίδα του Mansfield Park, είναι τόσο υπερβολικά συμπαθής ώστε να θέσει το δικό  της  αξιοπρέπεια και τα συμφέροντά της σε κίνδυνο, έτσι αυτο-effacing ότι η αληθινή αγάπη του, σχεδόν δεν την παρατηρούμε (μέχρι παρέμβει γεγονότα).Φιλοφρονήσεις κ. Bingley είναι τέλεια στο γήπεδο, αλλά αποτυγχάνει να διακρίνει μεταξύ του αξίζει και ανάξιοι (PP). Emma, ​​εν τω μεταξύ, είναι πολύ διακριτική, αλλά είναι μια σνομπ γι ‘αυτό: αυτή είναι μάλλον πολύ συναίσθηση της κοινωνικής της κατάστασης και δεν σέβεται πραγματικά τους άλλους, όπως αυτή θα πρέπει (το οποίο φυσικά, την παίρνει στο πρόβλημα)
5. Αυτό είναι όλα αλήθεια. Συγκεκριμένα, οι μισοί από τους τίτλους των τελικών έργα της είναι τα ονόματα των αρετών και των ελαττωμάτων (Λογική και Ευαισθησία, πειθώ, και Υπερηφάνεια και Προκατάληψη). Ισχυρίζεται προφανώς για τις αρετές, και όπως προφανώς θεωρεί πως ορισμένες αρετές είναι σε σύγκρουση μεταξύ τους, όπως η ευκρίνεια ανοικτή καρδιά και ψυχολογική. Έχει κανείς την αίσθηση ότι εκτιμά τη δική της ψυχολογική διορατικότητα και εκείνες ορισμένων χαρακτήρων της (π.χ., Ελίζαμπεθ Μπένετ, Emma Woodhouse), αλλά και να εκφράζει τη λύπη του διότι δεν έχει κατ ‘ανάγκην μια αξιοθαύμαστη γενναιοδωρία είχε με άλλους χαρακτήρες (π.χ., η Jane Bennet, Harriet Σμιθ ). Σε Mansfield Park, η έμφαση στην γενναιοδωρία ως την πιο σημαντική αρετή αυτών των δύο αντίθετων αρετές είναι μεγαλύτερη. Οι περισσότεροι από ύβρις της προορίζεται για τους χαρακτήρες οι οποίοι είναι όλα σχετικά με ψυχολογική γνώση (η Crawfords).
6. Ωστόσο, ο συγγραφέας αυτής της θέσης φαίνεται να πιστεύουν ότι η ηθική αντίληψη Όστιν έρχεται σε βάρος της ψυχολογικής εικόνα: [Σ] που δεν ανταποκρίνονται στα σύγχρονα λογοτεχνικά πρότυπα. Εξετάστε τους χαρακτήρες της. Μόλις θεωρείται τόσο αληθινά, τώρα, σε αντίθεση με τη λεπτή ψυχολογική realisticness της σύγχρονοι πεζογράφοι, όπως ο Ian McEwan, που μοιάζουν με αυτό που είναι: συγκροτήματα ιδιαίτερη ηθική διαθέσεις και όχι αληθοφανή ανθρώπινη ανθρώπων από τους οποίους μπορεί κανείς να πάρει στα σοβαρά τη δική τους. Σε ένα σύγχρονο λογοτεχνικό μυθιστόρημα, η πλοκή κινείται προς τα εμπρός από τους χαρακτήρες, και αυτό είναι το πώς θα πρέπει να είναι γιατί είναι οι χαρακτήρες-όπως-πρόσωπα με τα οποία ο αναγνώστης είναι πραγματικά οικείο. Ο αναγνώστης διαθέτει άμεση πρόσβαση στο εσωτερικό γεγονότα στο μυαλό του τους χαρακτήρες και μπορεί να καταλάβει την πλοκή εκτυλίσσεται ως φυσικά από αυτές. Όχι τόσο στο Όστιν. Η εστίασή της είναι για το πώς χαρακτήρες γεγονότα της reactto, όχι από την ικανότητά τους να προκαλέσουν σε αυτά, και τις ευτυχείς καταλήξεις, όπως και οι ενδιάμεσες δοκιμασίες και τις ταλαιπωρίες, είναι πάντα dei πρώην machinis.
7. Αλλά οποιοσδήποτε δικηγόρος για ηθική αρετή είναι ένα advoate για τη βαθιά ψυχολογική γνώση. Κάποιος πρέπει να ξέρει τι κακίες ένα είναι στην εξάλειψή τους, και γνωρίζουν τις αρετές κάποιου για να τις αναπτύξουν.Είναι μια ηθική που βασίζεται στην ψυχολογία.Αυταπάτη είναι ασυμβίβαστα με την καλλιέργεια των αρετών, και η πλειοψηφία των χαρακτήρων Όστιν ασχολούνται με περισσότερο ή λιγότερο περίτεχνα και όλος-επίσης-εύλογες αυταπάτες.
8. Επίσης, εγώ απλά δεν βλέπω ότι οι χαρακτήρες της είναι κυρίως ηθική διαθέσεις και όχι τους ανθρώπους.(Μέρος της που μπορεί να είναι γούστο μου -. Σύγχρονων λογοτεχνικών προτύπων δεν είναι καλύτερο από τον 19ο αιώνα, με τον τρόπο σκέψης μου, και είχα διαβάσει και όχι από Όστιν McEwan κάθε ημέρα), όμως ένα από τα πράγματα που είναι τόσο γοητευτικό για , ας πούμε, Λογική και Ευαισθησία είναι η τάση της να αφήσει το ρεαλισμό και το χαρακτήρα αναλάβει από τις απλές ηθικές προδιαθέσεις ότι οι αδελφές υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Marianne, που υποτίθεται ότι πρέπει να επικριθεί για αντιπροσωπεύει το χαρακτηριστικό της ευαισθησίας, είναι ένα σύνθετο χαρακτήρα, με διορατικότητα και την ευφυΐα και συχνά μια αξιοθαύμαστη forthrightness. Edward, ο οποίος είναι σαφώς από την πλευρά αίσθηση των πραγμάτων, είναι ασαφής και αδύναμη με κάποιους τρόπους, ενώ κρέμεται σε μια αίσθηση ηθικό καθήκον που φαίνεται σχεδόν σαν ένα λιμάνι σε μια θύελλα.
9. Ενώ Austen δεν περιγράφουν συχνά τα εσωτερικά συνεχίσεις από το κεφάλι κάποιου, περιγραφές της των ενεργειών τους ψυχολογικά αποκαλυπτική. Αυτό οφείλεται εν μέρει τον τρόπο, σε αυτήν την ημέρα, οι άνθρωποι βρίσκουν την τόσο αστείο – γιατί να αισθάνεται πραγματικά. Πάρτε αυτή τη σκηνή στην οποία η κ. Elton (ο οποίος είναι ένα από αυτά τα ενοχλητικά άτομα που κινείται προς μια νέα θέση και πάντα συνομιλίες σχετικά με το πού έχει προέλθει από) έχει μόλις συναντήσει το γιο του κ. Ουέστον:
10. Ο κ. Γουέστον ήταν παρακάτω? Αλλά κα Elton τον συνέλαβε, για να τον ικανοποιήσουμε με τη γνώμη της για το γιο του? Και έτσι κοφτά είχε αρχίσει εκείνη, ότι ο νεαρός άνδρας ο ίδιος, αν και σε καμία περίπτωση δεν κινείται αργά, δεν θα μπορούσε να είναι έξω από ακρόαση.
11. “Μια πολύ ωραία νεαρός μάλιστα, ο κ. Γουέστον.Ξέρετε σας είπα ειλικρίνεια θα σχηματίσουν τη δική μου γνώμη? Και είμαι ευτυχής να πω ότι είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένος με him.-Μπορείτε να με πιστέψετε. Ποτέ δεν επαινούν. Νομίζω ότι τον πολύ όμορφος νέος άνδρας, και οι τρόποι του είναι ακριβώς αυτό που μου αρέσει και να εγκρίνει, έτσι αληθινά τον κύριο, χωρίς την παραμικρή έπαρση ή puppyism. Πρέπει να ξέρετε έχω μια μεγάλη απέχθεια για κουτάβια-αρκετά φρίκη τους.Ποτέ δεν έγιναν ανεκτές σε Maple Grove. Ούτε ο κ. Θηλάζοντα ούτε μου είχε ποτέ καμία υπομονή μαζί τους? Και εμείς μερικές φορές χρησιμοποιείται για να πούμε τα πράγματα πολύ κοπής! Selina, ο οποίος είναι ήπια σχεδόν σε ένα σφάλμα, έφεραν μαζί τους πολύ καλύτερα. “
12. Ενώ μιλούσε για το γιο του, την προσοχή του κ. Γουέστον ήταν αλυσοδεμένος? Αλλά όταν έφτασε στο Maple Grove, θα μπορούσε να θυμούνται ότι υπήρχαν κυρίες μόνο φτάνουν για να παρακολουθήσει την, και με χαρά χαμόγελα πρέπει να βιαστούμε μακριά.
13. Μέσα από τις περιγραφές της συμπεριφοράς, και όχι των νοητικών καταστάσεων, ζωγραφίζει μια εικόνα του πώς οι άνθρωποι καταφέρνουν να μετατρέψει τις συνομιλίες για το τι θέλουν να μιλήσουμε για (τους) και το πώς οι άνθρωποι μόνο για να κολλήσει γύρω από το τι θέλουν να ακούσουν για (τους). Ο συντάκτης του θέση αφήνει να εννοηθεί ότι αυτό συμβαίνει γιατί αυτή είναι μια γυναίκα συγγραφέας που οι άνθρωποι δεν λαμβάνουν ηθική φιλοσοφία της σοβαρά. Αλλά αναρωτιέμαι αν δεν λάβει γνώση της ψυχολογικής σοβαρά γιατί βασίζεται στο χιούμορ που τόσο συχνά για να το μεταφέρω.
14. Θα μπορούσα να δώσω ατελείωτα παραδείγματα της ψυχολογικής διορατικότητα Όστιν. Αλλά ένα πιο εντυπωσιακό φαινόμενο είναι η ικανότητά της να κατανοήσει την ιδέα της μη-συνειδητή κίνητρα, ακόμη και ενέργειες. Απλά δεν βλέπω κανένα από ότι στις αρχές του 19ο αιώνα μυθιστορήματα. Ή φιλοσοφία, για εκείνο το θέμα, το οποίο αγνοείται πραγματικά την ιδέα της μη-συνειδητό μυαλό.  Οι ενοχικές σκέψεις αυτές (συχνά ασυνείδητες) δημιουργούν ένα είδος άγχους στο άτομο (συχνά επίσης μη συνειδητό)  Μιλώντας ψυχολογικά, η «έμπνευση» έχει την πηγή της σε μια μη συνειδητή λειτουργία. Στο αφελές μυαλό, ο παράγων της έμπνευσης  πλαίσιο του μη-συνειδητό μυαλό  το εσώτερο μη συνειδητό μυαλό κάθε ανθρώπινης ύπαρξης  Η έρευνα έχει συνδέσει το συνειδητό μυαλό με τον αριστερό εγκέφαλο  μη συνειδητές αντιθέσεις / συγκρούσεις   Ελέγχει όλες τις κινήσεις, συνειδητές και μη.  Ο Φρόυντ ξεχώρισε το μυαλό στο συνειδητό ή το εγώ και σε δύο μέρη του περιέχει αρχέτυπα, παγκόσμιες νοητικές "προδιαθέσεις" μη βασιμένες στην εμπειρία. Αλλά αυτή είναι πλήρως κατανοητός πόσες ανθρώπινες πράξεις οδηγούνται από θαμμένα κίνητρα. Είναι επίσης κατανοητό ότι οι άνθρωποι εκτελούν ακόμη και μη-συνειδητές ενέργειες.
15. Μερικά παραδείγματα: Από Mansfield Park: “Το μυαλό του, τώρα απεμπλακεί από τις έγνοιες που είχε πατηθεί από αυτόν σε πρώτη φάση, ήταν κατά τον ελεύθερο χρόνο για να βρείτε τις επιχορηγήσεις και τους νεαρούς τροφίμους πραγματικά αξίζει να επισκεφθείτε? Αν και απείρως πιο πάνω συνωμοτούν ή επινόηση για οποιαδήποτε πιο συμφέρουσα γαμικές εγκατάσταση που θα μπορούσε να είναι εμφανής μεταξύ των δυνατοτήτων του κάθε μια από τις πιο αγαπητό σ ‘αυτόν, και περιφρονώντας ακόμη και ως η μικρότητα είναι γρήγορη απώλεια της όρασης σε τέτοια σημεία, δεν μπορούσε να αποφύγει να αντιληφθεί, σε ένα μεγάλο και απρόσεκτο τρόπο, ότι ο κ. Crawford ήταν κάπως διάκριση του ανιψιά – ούτε ίσως και να μην (αν και ασυνείδητα) από δίνοντας μια πιο πρόθυμοι να προσκλήσεις σύμφωνη γνώμη σχετικά με αυτό το λογαριασμό “.
16. Από Έμμα: «Η αντίθεση ανάμεσα στη σημασία της κ. Τσώρτσιλ στον κόσμο, και η Jane Fairfax του, την χτύπησε? Ένας ήταν κάθε πράγμα, το άλλο τίποτα – και κάθισε ονειροπόλος τη διαφορά του πεπρωμένου της γυναίκας, και αρκετά τις αισθήσεις του σε ό, τι τα μάτια της είχαν καθοριστεί , μέχρι ξυπνάει από τη Δεσποινίς Bates λέγοντας … “
17. Από Λογική και Ευαισθησία: “Marianne γλίτωσε από τα ενοχλητικά συναισθήματα της περιφρόνησης και η δυσαρέσκεια, σε αυτό το θράσος εξέταση των χαρακτηριστικών τους, και για την puppyism της τρόπο του στη λήψη αποφάσεων σχετικά με όλες τις διαφορετικές φρίκη των διαφόρων περιπτώσεων οδοντογλυφίδα-παρουσιάστηκε στην επιθεώρηση του , με την παραμονή του ασυνείδητου όλα?. γιατί ήταν και σε θέση να συλλέξει τις σκέψεις του στο εσωτερικό εαυτό, όπως και να αγνοεί ό, τι περνούσε γύρω της, στο κατάστημα του κ. Gray, όπως και στη δική της κρεβατοκάμαρα »
18. Θα μπορούσα να συνεχίσω. Αλλά το ποσό, δεν μπορείς να είσαι ένας καλός ethicist αρετή χωρίς να είσαι καλός ψυχολόγος. Χαρακτήρες Austen δεν είναι απλοϊκή, και έχουμε οξεία ψυχολογική εικόνα της, χωρίς μακροσκελείς ρεύματα-του-συνείδηση ​​των χαρακτήρων της.
19. Μοιραστείτε και απολαύστε: Tagged όπως: την ηθική, την Jane Austen, της ηθικής